Αναζήτηση σε αυτόν τον ιστότοπο

Το δημοσίευμα της ΝΥΤ είναι φωτιά και αποδίδει με γλαφυρό τρόπο τοσο τη δύσκολη θέση του πολεμοχαρούς Ζελένσκι, όσο και την αμηχανία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Η πολιτική θερμοκρασία ανάμεσα σε Ουάσινγκτον και Κίεβο εκτοξεύεται. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να παρουσιάσει την ειρήνη Ρωσίας–Ουκρανίας ως προσωπικό θρίαμβο, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να σφραγίσει παραχωρήσεις εδαφών στη Μόσχα. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, όμως, δηλώνει αδιαπραγμάτευτος: «Ούτε σπιθαμή γης στον κατακτητή». Η κρίσιμη συνάντηση Τραμπ–Πούτιν στις 15 Αυγούστου στην Αλάσκα έχει ήδη προκαλέσει ανατριχίλα στο Κίεβο. Ο Αμερικανός πρόεδρος μιλά ανοιχτά για «ανταλλαγές εδαφών προς όφελος και των δύο πλευρών» , αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Κριμαία και κομμάτια του Ντονμπάς θα μείνουν στη Ρωσία, με αντάλλαγμα την επιστροφή άλλων περιοχών, όπως τμημάτων της Ζαπορίζια και της Χερσώνας. Η στρατηγική του Κρεμλίνου είναι σαφής: να εμφανίσει την Ουκρανία ως αδιάλλακτη, ώστε σε βάθος χρόνου να πιέσει για συμφωνία απευθείας με τις ΗΠΑ, παρακάμπτοντας το Κίεβο και την Ευρώπη . Ο ίδιος ο Γιούρι Ουσάκοφ δηλώνει ότι η επόμενη συνάντηση των δύο προέδρων «θα ήταν φυσικό να γίνει σε ρωσικό έδαφος» – μήνυμα ότι η Μόσχα βλέπει ήδη την Αλάσκα ως πρώτο γύρο διαπραγματεύσεων. Η κόντρα φτάνει στο κόκκινο Ο Τραμπ κατηγορεί τον Ζελένσκι ότι «δεν σέβεται όσα του δώσαμε» και ότι παίζει «επικίνδυνα παιχνίδια με τη Δύση». Υπονοεί μάλιστα πως αν δεν υπογράψει, είναι έτοιμος να τον «τελειώσει» πολιτικά , σε αγαστή συνεργασία με τον Πούτιν . Δεν διστάζει να τον αποκαλέσει « δικτάτορα χωρίς εκλογές » λόγω της αναβολής εκλογών στην Ουκρανία, ενώ τον κατηγορεί ότι η άρνησή του να διαπραγματευτεί για την Κριμαία ή το Ντονμπάς παρατείνει τον πόλεμο και την αιματοχυσία. Η κοινή γνώμη στην Ουκρανία διχάζεται Παρ' ότι 54% των Ουκρανών λέει « ποτέ παραχώρηση εδάφους », το ποσοστό όσων δέχονται συμβιβασμούς ανέβηκε από 10% σε 38% μέσα σε δύο χρόνια – σημάδι της φθοράς από τον πόλεμο και της απογοήτευσης μετά την αποτυχημένη αντεπίθεση του 2023. Αλλά το πολιτικό κατεστημένο, από τον πρώην πρόεδρο Ποροσένκο και πέρα, απορρίπτει κάθε ιδέα ανταλλαγών. Η Ευρώπη ανησυχεί ότι μπορεί να βρεθεί θεατής μιας αμερικανο–ρωσικής συμφωνίας που θα αφήσει την Ουκρανία εκτός παιχνιδιού, ενώ ο Πούτιν θα ανασυγκροτείται. Στο τραπέζι βρίσκονται και αμερικανικές προτάσεις αναγνώρισης της Κριμαίας ως ρωσικής, με αντάλλαγμα «πάγωμα» των ρωσικών επιθέσεων σε άλλες περιοχές. Το μόνο βέβαιο είναι πως η αντίστροφη μέτρηση για την Αλάσκα ξεκίνησε . Και αν ο Ζελένσκι παραμείνει αμετακίνητος , ο Τραμπ δείχνει διατεθειμένος να τον απομονώσει – δίνοντας στον Πούτιν τη μεγαλύτερη διπλωματική νίκη από την αρχή του πολέμου. Η Μόσχα τρίβει τα χέρια της. Αν οι ΗΠΑ και η Ρωσία καθίσουν μόνες στο τραπέζι, ο Πούτιν θα πάρει την πρώτη πραγματική διπλωματική νίκη από το 2022 . Ήδη το Κρεμλίνο μιλά για «επόμενη συνάντηση σε ρωσικό έδαφος»... Παρακάτω παραθέτουμε σε ελληνική απόδοση το άρθρο της ΝΥΤ. Ο Ζελένσκι απορρίπτει την πρόταση Τραμπ για ανταλλαγή εδαφών με τη Ρωσία Ο Ουκρανός ηγέτης, με κοφτό λόγο, διακινδυνεύει να προκαλέσει την οργή του προέδρου Τραμπ, ο οποίος έχει κάνει την ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας έναν από τους βασικούς στόχους της εξωτερικής του πολιτικής. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, το Σάββατο απέρριψε κατηγορηματικά την πρόταση του προέδρου Τραμπ ότι μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας θα μπορούσε να περιλαμβάνει «κάποιες ανταλλαγές εδαφών» — ένα σχέδιο που στην πράξη θα σήμαινε παραχώρηση γης στη Μόσχα. «Οι Ουκρανοί δεν θα δώσουν τη γη τους στον κατακτητή», δήλωσε ο Ζελένσκι σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα από το γραφείο του στο Κίεβο, λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις του Τραμπ, οι οποίες φάνηκαν να παραβλέπουν τον ρόλο της Ουκρανίας στις διαπραγματεύσεις. «Κάθε απόφαση που λαμβάνεται εναντίον μας, κάθε απόφαση που λαμβάνεται χωρίς την Ουκρανία, είναι ταυτόχρονα απόφαση ενάντια στην ειρήνη», είπε. «Δεν θα φέρουν τίποτα. Είναι αποφάσεις νεκρές· δεν πρόκειται ποτέ να λειτουργήσουν». Η κοφτή του απόρριψη κινδυνεύει να εξοργίσει τον Τραμπ, ο οποίος έχει κάνει την ειρηνευτική συμφωνία έναν από τους κεντρικούς στόχους της εξωτερικής του πολιτικής, ακόμη και αν αυτό σημαίνει αποδοχή όρων δυσμενών για το Κίεβο. Στο παρελθόν, ο Τραμπ είχε κατηγορήσει την Ουκρανία ότι προσκολλάται σε «πεισματάρικες» απαιτήσεις για την κατάπαυση του πυρός και ότι «δεν είναι έτοιμη για ειρήνη». Ο Τραμπ δήλωσε την Παρασκευή ότι θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, στις 15 Αυγούστου στην Αλάσκα για να συζητήσουν πιθανή ειρηνευτική συμφωνία, με τις ανταλλαγές εδαφών να βρίσκονται πιθανότατα στην ατζέντα. «Θα πάρουμε πίσω κάποια και θα ανταλλάξουμε κάποια άλλα», είπε σε εκδήλωση στον Λευκό Οίκο. «Θα υπάρξει ανταλλαγή εδαφών προς όφελος και των δύο». Η στάση του Τραμπ συγκρούεται με την ευρέως διαδεδομένη άποψη στην Ουκρανία ότι η παράδοση εδαφών για να τερματιστεί ο πόλεμος είναι απαράδεκτη, αφήνοντας στον Ζελένσκι ελάχιστη επιλογή πέρα από την κατηγορηματική απόρριψη. Οτιδήποτε άλλο θα τον εξέθετε σε σφοδρή εσωτερική κριτική και θα αποτελούσε πολιτική βόμβα στο εσωτερικό. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Κοινωνιολογίας του Κιέβου, πάνω από τα τρία τέταρτα των Ουκρανών αντιτίθενται στη μεταβίβαση εδαφών υπό ουκρανικό έλεγχο στη Ρωσία. Όταν πρόκειται για περιοχές που ήδη κατέχει η Ρωσία, η αντίθεση μειώνεται λίγο — λίγο πάνω από το ήμισυ παραμένει κατά, «ακόμη κι αν αυτό κάνει τον πόλεμο να διαρκέσει περισσότερο και απειλεί τη διατήρηση της ανεξαρτησίας», όπως αναφέρει η έρευνα. Με τον Τραμπ να συμφωνεί σε συνομιλίες στην Αλάσκα την επόμενη Παρασκευή, φαίνεται πως για την ώρα υπερισχύει η προσέγγιση της Μόσχας. Ωστόσο, η στήριξη στις εδαφικές παραχωρήσεις έχει αυξηθεί μετά την αποτυχημένη ουκρανική αντεπίθεση του 2023, που ανέδειξε την αδυναμία της χώρας να ανακτήσει ουσιαστικά εδάφη. Περίπου το 38% του πληθυσμού θεωρεί τώρα αποδεκτή την παραχώρηση εδαφών — ποσοστό που πριν δύο χρόνια ήταν μόλις 10%. Ο Τραμπ δεν διευκρίνισε ποια εδάφη θα μπορούσαν να ανταλλαγούν. Η Ρωσία έχει απαιτήσει η Ουκρανία να εγκαταλείψει τέσσερις περιοχές στην ανατολή και τον νότο, τις οποίες ισχυρίζεται ότι προσάρτησε στα τέλη του 2022, παρότι τμήματά τους παραμένουν υπό ουκρανικό έλεγχο. Το Κρεμλίνο ενδιαφέρεται ιδιαιτέρως να καταλάβει πλήρως τις ανατολικές περιοχές Λουχάνσκ και Ντονέτσκ, τις οποίες επιδιώκει εδώ και καιρό με συνεχείς επιθέσεις. Η παραχώρηση του Λουχάνσκ και του Ντονέτσκ — τμήματα της περιοχής που είναι γνωστή ως Ντονμπάς — θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα για την Ουκρανία, καθώς πρόκειται για ζώνη πλούσια σε πόλεις και βιομηχανικά κέντρα, την οποία η Ρωσία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο για νέα επίθεση. «Η ανταλλαγή εδαφών δεν είναι ειρήνη· είναι ανάσα για τον εχθρό πριν από νέα επίθεση», δήλωσε το Σάββατο, μέσω γραπτού μηνύματος, ένας αξιωματικός της 72ης Ταξιαρχίας της Ουκρανίας, που αυτοσυστήθηκε μόνο με το προσωνύμιο «Μπαρμπαρόσα». Παραμένει επίσης ασαφές ποια εδάφη θα μπορούσε να πάρει η Ουκρανία σε μια τέτοια ανταλλαγή. Εκτός από τμήματα του Ντονμπάς, η Ρωσία κατέχει μεγάλα μέρη δύο νότιων περιοχών, της Ζαπορίζια και της Χερσώνας, καθώς και μικρές περιοχές στα βορειοανατολικά, κοντά στις πόλεις Σούμι και Χάρκοβο. Η μοναδική φορά που ο Ζελένσκι πρότεινε ανταλλαγή εδαφών ήταν όταν η Ουκρανία είχε υπό τον έλεγχό της τμήμα της δυτικής ρωσικής περιοχής Κουρσκ, από τον περασμένο Αύγουστο έως τον Μάρτιο. Τότε είχε προτείνει την ανταλλαγή του προγεφυρώματος στο Κουρσκ με εδάφη που κατείχε η Ρωσία. «Θα ανταλλάξουμε ένα έδαφος με ένα άλλο», είχε πει στον Guardian τον Φεβρουάριο. Όμως την άνοιξη οι ρωσικές δυνάμεις ανακατέλαβαν το Κουρσκ, αφαιρώντας από το Κίεβο το διαπραγματευτικό του χαρτί. Απορρίπτοντας την πρόταση Τραμπ, ο Ζελένσκι επικαλέστηκε το Σύνταγμα της Ουκρανίας, το οποίο αναφέρει ότι το ουκρανικό έδαφος είναι «αδιαίρετο και απαραβίαστο». «Η απάντηση στο εδαφικό ζήτημα της Ουκρανίας βρίσκεται ήδη στο Σύνταγμα της Ουκρανίας», είπε. «Κανείς δεν θα κάνει πίσω και κανείς δεν θα μπορέσει να το κάνει». Πρόσθεσε ότι η Ουκρανία είναι «έτοιμη, μαζί με τον πρόεδρο Τραμπ και με όλους τους εταίρους μας, να εργαστεί για μια πραγματική και, το σημαντικότερο, διαρκή ειρήνη — μια ειρήνη που δεν θα καταρρεύσει λόγω των επιθυμιών της Μόσχας». Το κατά πόσο το Κίεβο θα έχει περιθώρια ελιγμών μετά την απόρριψη της πρότασης του Τραμπ, μένει να φανεί. Η ουκρανική προσέγγιση για τη διαμόρφωση ειρηνευτικής συμφωνίας συγκρούεται με την αντίληψη της Μόσχας: η Ουκρανία επιμένει να επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός πριν συζητηθούν όροι ειρήνης, συμπεριλαμβανομένων των εδαφικών ζητημάτων· το Κρεμλίνο, αντίθετα, απαιτεί οι συνομιλίες να αρχίσουν χωρίς προηγούμενη συμφωνία κατάπαυσης πυρός και να ασχοληθούν με τις «ρίζες» του πολέμου — δηλαδή, κατά την ερμηνεία του, την ίδια την ύπαρξη της Ουκρανίας ως πλήρως ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους που ευθυγραμμίζεται με τη Δύση. «Δεν διαπραγματευόμαστε με το αίμα και τους τάφους των ανθρώπων μας», είπε. «Κάθε μέτρο της Ουκρανίας έχει κερδηθεί με μάχη, και οι συμπολεμιστές μου το πλήρωσαν με τη ζωή τους». Η Ουκρανία θα αντιμετώπιζε επίσης την πρόκληση να απομακρύνει περίπου 200.000 αμάχους που εξακολουθούν να ζουν σε ουκρανικό έδαφος στο Ντονμπάς, ενώ όσοι παρέμεναν θα διέτρεχαν κίνδυνο κακομεταχείρισης από τις ρωσικές κατοχικές δυνάμεις. Η πρόταση του Τραμπ να «παζαρέψει» εδάφη για να εξασφαλίσει την ειρήνη — μια ιδέα που έχει κατά καιρούς διατυπωθεί από την κυβέρνησή του, αλλά ποτέ τόσο ανοιχτά — προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε μερίδα των Ουκρανών. Ο Πέτρο Ποροσένκο, προκάτοχος του Ζελένσκι, έγραψε στο Facebook: «Οι Ουκρανοί είναι ένα έθνος που δεν εμπορεύεται τα δικά του εδάφη. Συνεπώς, δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε προηγούμενο όπου η ειρήνη επιτυγχάνεται με παραχωρήσεις από την πλευρά της Ουκρανίας». Με πληροφορίες από ΒΝ και ΝΥΤ

Συνηθισμένο πια το σενάριο για νέους, το: "ένοιωσε μια ξαφνική αδιαθεσία, κατέρρευσε και απεβίωσε..." Μέσα σε αυτή τη βδομάδα που πέρασε, μερικοί ακόμη νέοι άνθρωποι χάθηκαν, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Τα συστημικά ΜΜΕ όμως, μόνο αν το νέο άτομο είναι "επώνυμο" (δηλαδή γόνος γνωστής οικογενείας) θα δώσουν δημοσιότητα. Ολοι οι υπόλοιποι, οι πληβείοι, ας ... πρόσεχαν! Ο λόγος φυσικά για την κόρη του Αντώνη Σαμαρά. Δεν θα ασχοληθώ με τα καθιερωμένα συλλυπητήρια και τα σχετικά. Η οδύνη όλων είναι ίδια, όταν χάνουν ένα προσφιλές πρόσωπο. Θα ασχοληθώ ΜΟΝΟ με το σκέλος που με αφορά, ως ιδιότητα. Το 1ο περίεργο της υπόθεσης Η οικογένεια ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ νεκροτομή, για να βρεθούν τα αίτια του θανάτου ένος νέου ανθρώπου, χωρίς προβλήματα υγείας μέχρι χτες! Λες και πρόκειται για τον θάνατο της γιαγιάς 97 ετών, με τα 3 εγκεφαλικά και τα 2 εμφράγματα , που την περιμέναμε από καιρό... Ενα άτομο 34 ετών, που το μεσημέρι ήταν καλά, μετά "ένιωσε μία ξαφνική αδιαθεσία", το απόγευμα την πολέμησαν 2 από τα πιο γνωστά νοσοκομεία της πρωτεύουσας και ως το βράδυ είχε φύγει και η οικογένεια ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να διενεργηθεί νεκροτομή, αυτό ούτε λογικό είναι, αλλά ούτε και συγγενές με την απελπισία και την οδύνη. Αναρωτιέμαι λοιπόν, πότε το κάνεις αυτό; Α ) Οταν ΗΔΗ ξέρεις ( ή νομίζεις πως ξέρεις ) τα αίτια, οπότε το θεωρείς άσκοπο... Β ) Οταν υποψιάζεσαι έντονα κάτι , αλλά αν είναι αυτό που υποψιάζεσαι δεν θέλεις να δημοσιευτεί... Γ ) Οταν ε ίσαι πολύ ευαίσθητος ή πολύ θρησκόληπτος και δεν θέλεις να σου "κακοποιήσουν" το αγαπημένο σου πρόσωπο , αλλά προτιμάς να μείνεις με την αμφιβολία ... Κάπως χλωμό ακούγεται αυτό, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί. Τι προκύπτει από τις περιγραφές Κατ' αρχήν, δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω ότι η ανακοπή, δεν είναι αιτία θανάτου. Αιτία θανάτου είναι ΤΟ ΑΙΤΙΟ που προκάλεσε την ανακοπή. ( Αυτό άλλωστε το γράφουν και οι οδηγίες συμπλήρωσης των πιστοποιητικών θανάτου .) Οπότε, το γνωστό κλισέ "έπαθε ανακοπή" δεν απαντάει σε τίποτε απολύτως. Το ερώτημα είναι ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ προκάλεσε την ανακοπή... Το ιστορικό Η αδιαθεσία και η ζάλη ελέγχθηκαν στο ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ από παθολόγο, καρδιολόγο, οφθαλμίατρο και νευρολόγο. Εγιναν ( τουλάχιστον ) επείγουσες εξετάσεις αίματος , καρδιογράφημα και αξονική τομογραφία και δεν βρέθηκε τίποτε το παθολογικό. Στάλθηκε για περαιτέρω νευρολογικό έλεγχο και παρακολούθηση στον ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ, επειδή το ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ δεν έχει νευρολογική κλινική. Στον ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ και ενώ της έπαιρναν ιστορικό, εμφάνισε επιληπτική κρίση, που συνέχισε να επαναλαμβάνεται περίπου ανά 5 λεπτά. Αποφασίζουν να την... διασωληνώσουν(!!!) και κάπου εκεί κάνει καρδιακή ασυστολία, που δεν ανταποκρίνονταν ούτε σε ένεση Ατροπίνης, ούτε σε ένεση Αδρεναλίνης! Οπως είπε ένας από τους γιατρούς που έκαναν την προσπάθεια ανάνηψης, "ούτε έναν παλμό δεν έκανε η καρδιά της, παρά την ατροπίνη και αδρεναλίνη "! Διαγνωστικές σκέψεις Η συμπτωματολογία θυμίζει τόσο καρδιακά, όσο και εγκεφαλικά προβλήματα. ΣΕΝΑΡΙΟ 1ο. Βαρειά μυοκαρδιοπάθεια. Συνήθως έχει συμπτώματα για καιρό. Μερικές φορές όμως, ιδίως σε νέα άτομα, δεν έχει συμπτώματα τον πρώτο καιρό ή έχει πολύ ήπια , (όπως εύκολη κόπωση, με ελάχιστη σωματική προσπάθεια), που μπορεί ο πάσχων να τα αποδώσει σε άσχετα αίτια. Μόνο όταν η κατάσταση γίνει τόσο σοβαρή, που οι αντιρροπιστικοί μηχανισμοί της καρδιάς καταρρεύσουν, τότε πλέον η συμπτωματολογία επέρχεται ραγδαία και είναι βαρύτατη. Αυτό μπορεί να δικαιολογήσει την απότομη αδιαθεσία και την ζάλη ( πτώση αρτηριακής πίεσης ), αλλά και την τελική ασυστολία , που οδήγησε στο θάνατο. Το ότι η καρδιά δεν ανταποκρίθηκε ούτε σε ενέσεις ατροπίνης, ούτε αδρεναλίνης, επιβεβαιώνει ότι το μυοκαρδιο πλέον ήταν κατεστραμμένο , χωρίς καθόλου πια αποθέματα ενέργειας και καμία δυνατότητα αντίδρασης. ΣΕΝΑΡΙΟ 2ο Η ζάλη, η αδιαθεσία και αργότερα οι επιληπτικές κρίσεις δείχνουν ότι υπάρχει εγκεφαλική βλάβη, ήπια προς μέτρια στην αρχή και αργότερα βαρύτατη. Η αξονική τομογραφία εγκεφάλου, μπορεί στην αρχή να μην δείξει τίποτε εντυπωσιακό , οπότε μπορεί να πρόκειται για πολλαπλές μικροθρομβώσεις σε πολλά μικρά αρτηρίδια του εγκεφάλου. Αργότερα επέρχεται και μία μαζική θρόμβωση (συνήθως του εγκεφαλικού φλεβικού κόλπου ) ή μία εμβολή από θρόμβο που σχηματίστηκε στην καρδιά , ( λόγω της μυοκαρδίτιδας ) και με την κυκλοφορία πήγε και σφήνωσε σε μεγάλη εγκεφαλική αρτηρία. Η ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος που ακούστηκε από ανευθυνο-υπεύθυνους έχει πολύ ελάχιστες πιθανότητες , γιατί αφ' ενός όταν ξεκινάει κάνει ΔΥΝΑΤΟ ΠΟΝΟ ( σαν τσεκουριά στο κεφάλι, τον περιγράφουν οι πάσχοντες ) και θα το είχε πει ή άτυχη νέα και αφ΄ ετέρου θα είχε φανεί στην αξονική που έγινε στο ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ . Συνδυασμός και των δύο σεναρίων : Δεν μπορεί καθόλου να αποκλειστεί η ταυτόχρονη επίθεση σε καρδιά και εγκέφαλο! Συμπεράσματα Τόσο το ΣΕΝΑΡΙΟ 1, όσο και το ΣΕΝΑΡΙΟ 2, αλλά ακόμη και ο συνδυασμός των 1 και 2, αποτελούν γνωστές και καθόλου σπάνιες παρενέργειες των εμβολίων του Covid-19. Η μεν μυοκαρδίτιδα είναι κατά 600% αυξημένη σε εμβολιασμένους , σε σχέση με τους ανεμβολίαστους. Αλλά και οι εγκεφαλικές θρομβώσεις ( και ΟΛΕΣ οι θρομβώσεις γενικώς ) είναι από τις συχνότερες παρενέργειες. Θα αναρωτηθεί κάποιος: Μα τέτοια σύμπτωση, να χτυπηθεί καρδιά και εγκέφαλος, σχεδόν ταυτόχρονα; Απάντηση: Μόνο σύμπτωση δεν είναι! Αφού το mRNA μπορεί να εισχωρήσει ΣΕ ΚΑΘΕ οργανο του σώματος και να παράγει από εκεί την S-protein (ακίδα) που είναι πασίγνωστο πια πόσο τοξική είναι , ιδιαίτερα θρομβογόνος. Ούτε "σύμπτωση", ούτε "περίεργο", ούτε "τραβηγμένο" είναι, να βλέπουμε στο ίδιο άτομο ΚΑΙ μυοκαρδίτιδα ΚΑΙ θρομβώσεις του εγκεφάλου ή αλλού. Γνωρίζω προσωπικά περίπτωση (είναι πια στα δικαστήρια) , όπου μία νέα γυναίκα, με ΜΙΑ ΜΟΝΟ δόση, εμφάνισε ΚΑΙ μυοκαρδίτιδα ΚΑΙ εγκεφαλικές θρομβώσεις ΚΑΙ πνευμονική εμβολή! Φυσικά δεν επέζησε, εννοείται...

Η Σύνοδος Κορυφής ΗΠΑ με Ρωσία 15/8 στην Αλάσκα - Tράμπ: Συμφωνία για Ουκρανία με ανταλλαγή εδαφών! Η Αλάσκα, η γη της φιλίας και του ψυχρού τζόγου – Τράμπ και Πούτιν σε ραντεβού που ...μπορεί να ξαναγράψει την Ιστορία! Στις 15 Αυγούστου, εκεί που η γη συναντά τον πάγο και ο ορίζοντας χάνεται στον Βερίγγειο Πορθμό, η Αλάσκα θα φιλοξενήσει δύο άνδρες που κρατούν στα χέρια τους όχι απλώς το μέλλον της Ουκρανίας, αλλά την αρχιτεκτονική του κόσμου: τον Ντόναλντ Τράμ και τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Επισήμως, το θέμα είναι η Ουκρανία. Ανεπισήμως, είναι η μοίρα του 21ου αιώνα. Η επιλογή της Αλάσκας δεν είναι τυχαία. Είναι το πιο κοντινό σημείο που ενώνει γεωγραφικά ΗΠΑ και Ρωσία — γείτονες σε απόσταση αναπνοής πάνω από τα νερά του Βερίγγειου. Αλλά είναι και κάτι βαθύτερο: Ένα κομμάτι γης που κάποτε ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία , αποκτημένο από τους θαλασσοπόρους της Αγίας Πετρούπολης στον 18ο προς 19ο αιώνα, σε εποχή που η ρωσική παρουσία στον Ειρηνικό έφτανε ως την Καλιφόρνια. Η μεταβίβαση της Αλάσκας στις ΗΠΑ με τη Συνθήκη του 1867 δεν έγινε σε κλίμα αντιπαλότητας. Αντίθετα, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες τότε είχαν σχέσεις θερμής φιλίας και αμοιβαίας κατανόησης . Στον Αμερικανικό Εμφύλιο, η Αγία Πετρούπολη είχε σταθεί στο πλευρό της Ουάσινγκτον, στέλνοντας ρωσικές μοίρες σε Νέα Υόρκη και Σαν Φρανσίσκο ως μήνυμα αποτροπής σε κάθε ευρωπαϊκή παρέμβαση. Ήταν μια εποχή που οι δύο λαοί έβλεπαν ο ένας στον άλλον όχι αντίπαλο, αλλά εταίρο σε μια κοινή αντίληψη ισορροπίας στον κόσμο. Σήμερα, ενάμιση αιώνα μετά, η ίδια γη γίνεται σκηνή όχι μιας γιορτής φιλίας, αλλά ενός ψυχρού τζόγου, όπου το χαμόγελο στις κάμερες μπορεί να κρύβει την επόμενη μεγάλη ρήξη. Το πλεονέκτημα του Πούτιν Ο Πούτιν μπαίνει στη συνάντηση με τη σιγουριά εκείνου που έχει ήδη νικήσει χωρίς να χρειαστεί να το ανακοινώσει. Τρία χρόνια πολέμου, δεκάδες γύροι κυρώσεων, και όμως η Ρωσία όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά αναδιαμόρφωσε τη στρατηγική γεωγραφία της Ευρασίας. Το ΝΑΤΟ απέτυχε να αποδυναμώσει τη ρωσική ισχύ στο πεδίο. Οι ΗΠΑ, παρά την πολεμική ρητορική, δεν μπόρεσαν να αλλάξουν την πραγματικότητα στο μέτωπο. Η Μόσχα κατέχει εδάφη που ελέγχει στρατιωτικά και δεν προτίθεται να τα εγκαταλείψει. Ο Πούτιν το γνωρίζει. Και το ξέρουν και οι αντίπαλοί του — απλώς δεν μπορούν να το παραδεχθούν δημοσίως, γιατί μια τέτοια ομολογία θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία σε Δύση και Κίεβο. Η δύσκολη θέση του Τράμπ Για τον Tράμπ, η σύνοδος είναι μια ρουλέτα υψηλού ρίσκου. Αν φύγει χωρίς «λευκό καπνό», θα έχει στα χέρια του ένα διπλωματικό ναυάγιο που θα το χρεωθεί ο ίδιος, ειδικά μέσα στο δικό του αφήγημα ότι «μόνο εγώ μπορώ να φέρω ειρήνη». Η Αμερική που παραλαμβάνει δεν είναι έτοιμη για μια πλήρη στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία και τους συμμάχους της — Κίνα, Βόρεια Κορέα, Ιράν και, σε πιθανή στροφή, την Ινδία. Αν επιχειρήσει να τραμπουκίσει, θα χάσει πολύ περισσότερα από όσα θα κέρδιζε αν εμφανιστεί ως συγκαταβατικός διαπραγματευτής. Το πρόβλημα είναι ότι η αμερικανική στρατηγική υποδομή βρίσκεται πίσω από τις εξελίξεις: Το στρατιωτικό πλεονέκτημα στο ουκρανικό μέτωπο έχει χαθεί. Η οικονομική πίεση μέσω κυρώσεων έχει φτάσει στο ταβάνι. Οι σχέσεις με την Ινδία κλονίζονται, την ώρα που το Πεκίνο πλησιάζει το Νέο Δελχί. Αν δεν υπάρξει αποτέλεσμα, η εικόνα του Tράμπ θα υποστεί πλήγμα, όχι μόνο διεθνώς, αλλά και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, εν' όψει εκλογών. Η φόρμουλα ειρήνης και οι σκιές της Ο Τράμπ προωθεί μια λύση «δίνεις κάτι – παίρνεις κάτι» που σημαίνει: Ρωσική αποχώρηση από ορισμένα μέτωπα, αναγνώριση των ρωσικών κερδών αλλού και ασφαλώς, διασφάλιση της ουδετερότητας της Ουκρανίας. Στο χαρτί, αυτό μοιάζει με ρεαλιστική διέξοδο . Στην πράξη, όμως, για τον Zελένσκι ισοδυναμεί με πολιτική θυσία. Η ουκρανική κοινωνία, κουρασμένη από τον πόλεμο, δείχνει έτοιμη για επώδυνους συμβιβασμούς, αλλά η ελίτ του Κιέβου φοβάται ότι κάθε υπογραφή θα ανοίξει εσωτερικούς ασκούς του Αιόλου. Το διακύβευμα Για την Αμερική του Tράμπ, το διακύβευμα είναι να αποδείξει ότι μπορεί να κλείσει πολέμους εκεί που οι προκάτοχοί του απέτυχαν. Για τη Ρωσία του Πούτιν, είναι η στιγμή να παγιώσει στρατιωτικές νίκες και να τις μετατρέψει σε διπλωματικά κεκτημένα. Ο Πούτιν γνωρίζει ότι αυτή τη φορά είναι εκείνος που κρατά τα περισσότερα χαρτιά . Ο Tράμπ ξέρει ότι αν φύγει με άδεια χέρια, η ήττα θα είναι δική του — και πολιτικά, και γεωστρατηγικά. Στο "διά ταύτα" Η Αλάσκα, που άλλοτε σφράγισε με μια υπογραφή την ελληνοφιλία των δύο λαών, τώρα γίνεται τόπος δοκιμασίας. Αν η σύνοδος αναβιώσει το πνεύμα κατανόησης του 19ου αιώνα , μπορεί να αποτρέψει έναν πόλεμο χωρίς τέλος. Αν αποτύχει, θα γραφτεί ως η χαμένη ευκαιρία που επιβεβαίωσε ότι η παγκόσμια ειρήνη κρέμεται όχι από τις μεγάλες ιδέες , αλλά από τα μικρά όρια της ανθρώπινης πολιτικής βούλησης....

Προ ημερών είχα μία συζήτηση με καθηγητές γεωπολιτικής, σε σχέση με το ερώτημα, πώς και ποιος αν αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας, θα εξέλθουμε από την στενωπό του εδαφικού μας ακρωτηριασμού. Σε ανασκόπηση όσων ζούμε, παρατηρούμε, ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα η Ελλάδα, ζει μία ολομέτωπη επίθεση (διπλωματική ή στρατιωτική), από το σύνολο των γειτονικών μας κρατών. Συγκεκριμένα, το Αλβανικό Υπουργείο Άμυνας , σε περιοδικό του, στις 20/7 δημοσίευσε χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας , παρουσιάζοντας ενσωματωμένα στα εδάφη της, τα εδάφη της Ελλάδας, την Ήπειρο, τα Γρεβενά (Δυτική Μακεδονία) και την Κέρκυρα (Ιόνιο). Τον χάρτη τον παρουσίασε σε συνέδριο στο Βερολίνο, με τίτλο «το αλβανικό ζήτημα» . Με μεγάλη καθυστέρηση, το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών προέβη σε ρηματικό διάβημα. Όλα αυτά, ένα χρόνο αφότου η Ελλάδα συναίνεσε στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ-Αλβανίας. Στα πανηγύρια που λαμβάνουν χώρα στην Μακεδονία μας, όλο το καλοκαίρι, συγκροτήματα μουσικής, εμφανίστηκαν να τραγουδούν στο βουλγαροσερβικό ιδίωμα, που βαφτίστηκε μακεδονική γλώσσα, τραγούδια που υμνούν την εξέγερση του Ίλιντεν το 1903, την επέτειο ανακήρυξης ανεξάρτητης, πατριαρχικής στο θρήσκευμα, Μακεδονίας. Οι παρόντες Έλληνες εξανέστησαν κι αποχώρησαν, έκπληκτοι από το θράσος των τραγουδιστών και των μουσικών. Οι Πρέσπες κάνουν την δουλειά τους στην Μακεδονία μας. Η Θράκη, (στην οποία το τουρκικό προξενείο κόβει και ράβει ανεξέλεγκτο), και τα νησιά του Αιγαίου, συνεχίζουν να αγοράζονται σταθερά από Τούρκους, με ιδιωτικές αγοραπωλησίες, βάσει νόμου του 2011 που επέτρεψε την πώληση ακινήτων στην παραμεθόριο, και ο οποίος διατηρήθηκε από όλες τις εντεύθεν κυβερνήσεις. Προς ανατολάς, τα προβλήματα με την Τουρκία, η οποία συχνά πυκνά, αμφισβητεί ακόμα και την ιδιοκτησία μας στα νησιά μας στο Αιγαίο, δεν έχουν τελειωμό. Αφενός τουρκικά αλιευτικά αλωνίζουν στο Αιγαίο, εντός αιγιαλίτιδας ζώνης μας 6 νμ, σε μερικές περιπτώσεις δε, ακόμα και στα 200 μέτρα από τις ακτές των νησιών μας. Αφετέρου το παράνομο, φερόμενο ως νομικά ανυπόστατο, ή άκυρο τουρκολιβυκό μνημόνιο, μια χαρά ισχύει και παράγει τα πραγματικά του αποτελέσματα, δημιουργώντας δίκαιο, μέχρις ότου η δημιουργηθείσα κατάσταση ανατραπεί, όπως συμβαίνει πάντοτε με το θεσμοθετημένο δίκαιο. Απόδειξη η ρηματική διακοίνωση της Αιγύπτου, με την οποία η σαφής αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο τουρκολιβυκό έγινε κανονικότητα. Ακόμα και η διαλυμένη Λιβύη, ένα μη συντεταγμένο κράτος, μας επιτίθεται. Στις 13/7, με ρηματική της διακοίνωση στον ΟΗΕ, αμφισβήτησε την μέση γραμμή χάραξης ΑΟΖ με την Ελλάδα, και τα θαλάσσια οικόπεδά μας, στα οποία επέκειτο η έρευνα της Exxonmobil, αμφισβητώντας την συνολική επήρεια της Κρήτης, στις θάλασσες μας, βάσει του Διεθνούς Δικαίου. Η ίδια σύναψε συμφωνία με την Exxonmobil, αφήνοντάς μας στα κρύα του λουτρού. Συμφωνεί δηλαδή κι ακολουθεί τις γραμμές χάραξης βάσει του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ουσιαστικά εξαφανίζει την Ελληνική ΑΟΖ, νότια της Κρήτης, άρα εξαφανίζει και τα οικόπεδα υδρογονανθράκων, που οριοθέτησε ο κ. Μανιάτης, ως υπουργός περιβάλλοντος το 2012. Πάει κι αυτό! Στην κυβέρνηση φάνηκε φυσιολογικό αυτό, διά στόματος Συρίγου, διότι η Λιβύη λέει, είναι φερέφωνο της Τουρκίας. Παρέλειψε βέβαια να μας πει, ότι το 2020 ο ηγέτης του εθνικοαπελευθερωτικού λιβυκού στρατού, ναύαρχος Χάφταρ, Ελληνόψυχος, κι Ελληνόγλωσσος ήλθε στην Αθήνα, αναζητώντας συμμαχία έναντι του τουρκικού καθεστώτος Ντμπεϊμπά της Λιβύης, και απήλθε κακήν κακώς, καθώς του ξεκαθάρισε η Ελληνική Πολιτική Ηγεσία, Μητσοτάκη-Δένδια, ότι συνεργάζεται με το τουρκικό καθεστώς! Το ίδιο απογοητευμένη από τις ελληνικές κυβερνήσεις, 20 χρόνια μετά την υπογραφή της αιγυπτιοκυπριακής ΑΟΖ του 2003, σπρώχθηκε και η Αίγυπτος, στην αγκαλιά της Τουρκίας. Μολονότι ο Σίσι, ανέτρεψε τον Μόρσι το 2013, αδελφοποιητό του Ερντογάν, αδελφό μουσουλμάνο, κι επιχειρήθηκε η ανατροπή του το 2015, την οποία απέκρουσε στρατιωτικά. Η Ελληνική εξωτερική πολιτική είναι αυτοκτονική. Δεν συνάψαμε ποτέ ΑΟΖ με την Κύπρο, από το 2003, που Κύπρος κι Αίγυπτος μας παρακαλούσαν, με πλήρη επήρεια του συμπλέγματος της Μεγίστης, δεν επεκτείναμε ποτέ την αιγιαλίτιδα ζώνη μας στα 12 νμ, όπως μπορούσαμε μονομερώς και οφείλαμε, σύμφωνα με το ΔΔ. Αντίθετα αυτοακρωτηριαστήκαμε, στην κουτσουρεμένη ΑΟΖ με την Ιταλία, στην οποία συναινέσαμε σε μειωμένη επήρεια των Διαπόντιων νησιών, και στην εξίσου και χειρότερα κουτσουρεμένη ΑΟΖ με την Αίγυπτο μέχρι τον 28ο μεσημβρινό, με μειωμένη επήρεια στην Κρήτη, Ρόδο, Κάσο, Κάρπαθο.  Για όσους έχουν ελαττωματικό μνημονικό, θυμίζω ότι την μειωμένη επήρεια έχουν ψηφίσει άπαντες οι δήθεν πατριώτες αντιστασιακοί, σαμαρικοί και ο ίδιος ο Σαμαράς, ενώ τις Πρέσπες άπαντες οι δήθεν πατριώτες Συριζαίοι, που αντιπολιτεύονται σήμερα την κυβέρνηση. Άρα όλοι όσοι κυβέρνησαν ροκάνισαν με γοργούς ρυθμούς, σημαντικά κομμάτια της εθνικής μας κυριαρχίας και υπονόμευσαν την εδαφική μας ακεραιότητα. Το ένα έφερε το άλλο. Η Μακεδονία, το Αιγαίο, την Θράκη, την Κύπρο. Και τα μνημόνια, που ψήφισαν οι πάντες όλοι πρωθυπουργοί και βουλευτές, ενώ μας υπόσχονταν τα αντίθετα, παγίδευσαν και κράτησαν τον ελληνικό λαό απισχνασμένο και ταλαιπωρημένο, ενόσω αυτοί ξεπουλούσαν το κρατικό μας βιός, την γη και τις θάλασσές μας! Είναι αστείο να λατρεύουμε ξόανα και να περιμένουμε πεθαμένους και προδότες, να μας χαρίσουν την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα που οι ίδιοι απεμπόλησαν. Μπορεί ο πνιγμένος από τα μαλλιά του να πιάνεται. Αλλά, δεν σώζεται. Χρειάζεται σανίδα. Ή ο ίδιος να ανασύρει τις δυνάμεις του να κολυμπήσει ξεπερνώντας τον εαυτό του. Οι ανακοινωθέντες θαλάσσιοι χάρτες της Ελλάδας, εγκλωβισμένοι στα 6 νμ, και της Τουρκίας στα διεθνή ύδατα, αποδεικνύουν του λόγου μου το αληθές. Το τρελό φαγοπότι στον ΟΠΕΚΕΠΕ, και το μαγείρεμα της απαλλαγής Βορίδη και Αυγενάκη από κάθε ποινική τους εξέταση κι ευθύνη, προκάλεσαν ζυμώσεις πού και με ποιους ηγέτες πάμε στο αύριο, χωρίς ελπίδα…. Στο προκείμενο λοιπόν, στις συζητήσεις που είχα για το αν είναι κατάλληλος ο πολύ πατριώτης στα λόγια και καθόλου στα έργα, Σαμαράς, ο Καραμανλής, τα τσιπρομιάσματα, ή κάποιος νέος, ένα είπα: Ότι τα σάπια υλικά, λουλούδια μοσχοβολιστά δεν γίνονται. Αλλά εκτός αυτού. Όποιος αναλάβει την διακυβέρνηση αυτής της χώρας ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ. Αν θέλει πραγματικά να αποκαταστήσει την έννοια του κράτους εντός κι εκτός συνόρων, κι όχι στα λόγια, πρέπει να είναι αποφασισμένος εκ των προτέρων και να έχει καταρτίσει σχέδιο, για να το επιτύχει αυτό, να χρησιμοποιήσει σκληρή ισχύ. Δηλαδή στρατιωτική. Δεν υπάρχει διπλωματικός κι ευγενής τρόπος πλέον, διεθνή δίκαια και λόγια, υπεράσπισης της κυριαρχίας μας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, (βάσει Διεθνούς Δικαίου). Διότι μόνοι μας ακρωτηριαστήκαμε. Άρα δεν υπάρχει πλέον δίκαιο να μας στηρίζει. Το οποίο σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει κανείς να το απονείμει, καθώς ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΗ ΒΑΘΜΙΔΑ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ. Ένας είναι ο τρόπος λοιπόν, για όποιον αναδειχθεί Έλληνας κυβερνήτης. Ν αρχίσει ν’ανοίγει τρύπες ερευνών ή απλές τρύπες, καταμεσής στο παράνομο τουρκολιβυκό, στην δικιά μας δηλαδή ΑΟΖ. Η άμεση σύναψη ΑΟΖ με την Κύπρο, μετά από επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας, και η εν τοις πράγμασι κυριαρχία μας στις θάλασσές μας ανακηρυγμένης ΑΟΖ, προς Λιβύη, Κύπρο και Κύπρο, με την χρήση στρατιωτικής ισχύος, μπορεί μόνο να μας σώσει. Μόνο αν προβούμε σε συγκεκριμένες ενέργειες που να διαδηλώνουν έμπρακτη άσκηση κυριαρχίας μη επιδεχόμενης αμφισβήτησης από οποιονδήποτε, με την στρατιωτική μας ισχύ, μπορούμε να επανακάμψουμε ως κράτος. Και να μας πάρουν στα σοβαρά εχθροί και φίλοι. Να μας θέλουν για συμμάχους, οι φίλοι, και να μας φοβούνται οι εχθροί. ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, ΓΙΑ ΣΑΜΑΡΑΔΕΣ, ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΔΕΣ, ΤΣΙΠΡΑΙΟΥΣ ΚΛΠ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΑ ΑΠΤΕΡΟΕΝΤΑ ΓΙΑ ΑΡΓΟΣΧΟΛΟΥΣ, ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα που αξίζει να διαβαστεί από όλους! Δεν έζησα την χούντα, καθώς τότε γεννήθηκα. Αλλά είναι ενδιαφέρουσες οι απόψεις και οι αναλύσεις ανθρώπων που την έζησαν, αν και ιδεολογικά αντίθετοι. Γράφει ο Οδυσσέας Ελευθερόπουλος Προέρχομαι από αριστερή οικογένεια, με συμμετοχή στην Εθνική αντίσταση με το ΕΑΜ. Θεωρώ όμως ότι ο μόνος τρόπος για να οδηγούμαστε στα ορθά συμπεράσματα για το κάθε τι, και με βάση αυτά να καθορίζουμε και την στάση μας για το μέλλον, είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ και μόνον η αλήθεια. Η "επάρατη" χούντα ίδρυσε την κρατική τράπεζα ΕΤΒΑ (Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως). Την έβαλε να στήνει οργανωμένες βιομηχανικές περιοχές (ΒΙ.ΠΕ) σε διάφορα σημεία της χώρας και σε αυτές να μπορούν να εγκαθίστανται Ελληνικές και ξένες βιομηχανίες. Έγινε έκρηξη ιδιωτικών επενδύσεων. Παντού στην χώρα στήνονταν βιομηχανίες , συχνά για μεταποίηση γεωργικών μας προϊόντων για καθετοποίηση της παραγωγής μας (πχ εργοστάσια κομπόστας ροδακίνων και βερύκοκων της Δυτικής Μακεδονίας), ώστε αυτά να αποκτούν προστιθέμενη αξία. Γίνονταν ξένες επενδύσεις που περιελάμβαναν από εργοστάσια ρούχων ( πχ η Lewis στην Καλαμάτα, χιλιάδες βιοτεχνίες ρούχων στην Θεσσαλονίκη, ναι ΧΙΛΙΑΔΕΣ!!) μέχρι βαριά βιομηχανία που αποτελεί πυλώνα της παραπέρα ανάπτυξης ( πχ η μεγάλη επένδυση της Γαλλικής Πεσινέ στην Βοιωτία για την παραγωγή αλουμινίου, οι βιομηχανίες χάλυβα στον Βόλο, οι τσιμεντοβιομηχανίες ΑΓΕΤ, ΤΙΤΑΝ κλπ ). Το ΛΙΜΑΝΙ του Βόλου, που σήμερα ρημάζει, τότε ήταν ασφυκτικά γεμάτο με πλοία , που κυρίως φόρτωναν Ελληνικά προϊόντα για εξαγωγή . Οι εκφορτώσεις - εισαγωγές ήταν σαφώς λιγότερες. Θυμάμαι κονβόυ από εκατοντάδες φορτηγά με κιβώτια κομπόστες από τα εργοστάσια της Ημαθίας και της Πέλλας να είναι στην ουρά για να ξεφορτώσουν στα πλοία για εξαγωγές !! Το λιμάνι μέρα νύχτα φόρτωνε δημητριακά του Θεσσαλικού κάμπου, και αλεύρι για εξαγωγή. Ήταν τέτοιοι οι όγκοι παραγωγής ώστε η "χούντα" έχτισε το ειδικό σιλό , το ψηλότερο κτήριο της πόλης, για αποθήκευση δημητριακών και αυτόματη φόρτωση από αυτό. Σήμερα και αυτό ρημάζει… άδειο. Ήταν τέτοιος ο όγκος των προϊόντων μας, γεωργικών και βιομηχανικών, ώστε το λιμάνι δεν είχε πλέον τόσους μόλους για να εξυπηρετήσει όλα τα πλοία που κατέφταναν για φόρτωση. Έχω ακόμα στο μυαλό μου την τότε συνήθη εικόνα να υπάρχουν 10 πλοία αγκυροβολημένα έξω από το λιμάνι περιμένοντας να πάρουν σειρά για να μπουν να φορτώσουν!!! Όλοι οι λιμενεργάτες του Βόλου δεν προλάβαιναν να ανταποκριθούν σε όλα, και έτσι πολλοί μαθητές στους οποίους και ο γράφων, τα καλοκαίρια δουλεύαμε στο λιμάνι . Έτσι τα ζούσα από μέσα. Όπως ζω και την σημερινή ΚΑΤΑΝΤΙΑ και νέκρωση του λιμανιού αφού δεν υπάρχουν πλέον φορτία… απλά διότι η χώρα σήμερα δεν παράγει τίποτε !! Δεν πειράζει, αρκεί που έχουμε "δημοκρατία", ήμαστε "ευρωπαίοι", και περιμένουμε να ζήσουμε με τα pass του κάθε Κούλη και τις ΟΠΕΚΕΠΕτζήδικες επιδοτήσεις των Βρυξελλών. Συχνά σήμερα κάποιοι που ακολουθούν την συστημική "δημοκρατική" προπαγάνδα της μεταπολίτευσης , κατηγορούν την χούντα για …αντι-κομμουνισμό , καθ' όσον γι αυτούς η στάση του καθενός απέναντι στον κομμουνισμό είναι το κριτήριο για την αξιολόγηση του, όχι το αν ωφέλησε την Πατρίδα . Όμως η χούντα, ακριβώς διότι είχε ως κορυφαίο κριτήριο την ανάπτυξη της χώρας , επεδίωκε και επετύγχανε συνεργασίες με οποιαδήποτε χώρα , άσχετα με το καθεστώς της. Εγώ ο ίδιος, στο λιμάνι του Βόλου, φόρτωνα αλεύρι για το άκρως κομμουνιστικό Βόρειο Βιετνάμ! Όλοι οι τεράστιοι γερανοί του λιμανιού παραγγέλθηκαν από την τότε …κομμουνιστική Ουγγαρία! Η χούντα δεν είχε τα κολλήματα των "δημοκρατών" και πουλούσε και αγόραζε από οπουδήποτε συνέφερε την Ελλάδα , ακόμα κι αν τέτοιες εμπορικές σχέσεις εν μέσω ψυχρού πολέμου δεν άρεζαν στην …πρεσβεία! Οι δημοκράτες σήμερα κατεβάζουν ρολά με την Ρωσία και καταστρέφουν την χώρα μας για να μην θυμώσουν κάτι πρεσβείες. Ήταν τόσες οι δουλειές ώστε δεν έφτανε το εργατικό δυναμικό της χώρας. Όποιος ήθελε μπορούσε να έχει όσες δουλειές ήθελε . Η ανεργία ήταν πρακτικά μηδενική! Τότε, μόνο οι τεμπέληδες δεν δουλεύανε . Εμείς τα καλοκαίρια, όντας έφηβοι είχαμε όσες και όποιες δουλειές θέλαμε. Χωρίς καμία δόση υπερβολής, τότε τα λεφτά που έβγαζα ήταν τόσα που θα μπορούσα να συντηρώ οικογένεια, όντας μαθητής! Πληρωνόμουν, πήγαινα τα λεφτά στην μητέρα μου, και θυμάμαι ήταν ένας πάκος λεφτά!! Γράφει ο Κώστας Καραΐσκος Μόλις τελείωσα τήν ἀνάγνωση τοῦ βιβλίου ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ (ἐκδόσεις Πελασγός), ἑνός συλλογικοῦ τόμου πού ἐπιμελήθηκε ὁ Μάνος Ν. Χατζηδάκης, καί σπεύδω νά μοιραστῶ τίς ἐντυπώσεις μου. Τό βιβλίο προέκυψε ὡς ἀπάντηση στήν περσινή ἡμερίδα τοῦ Οἰκονομικοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων μέ θέμα τά οἰκονομικά τῆς περιόδου 1967-1974 . Τό δηλώνει καί ὁ Χατζηδάκης, πώς εἶναι λίγο προκλητικό νά κατηγοροῦν οἱ Ἀλογοσκούφηδες καί οἱ Χριστοδουλάκηδες (πού μᾶς ὁδήγησαν στά Μνημόνια) τά οἰκονομικά τῆς ...Χούντας ἀλλά ἐξηγεῖται. Καθώς λιγοστεύουν ὅσοι ἔζησαν τά χρόνια ἐκεῖνα, μπορεῖ καί νά πειστοῦν ὁρισμένοι ὅτι ἡ οἰκονομική ἀκμή ἐπί Γ. Παπαδόπουλου ἦταν μῦθος καί ὡς χώρα πάντα ἔτσι ἤμασταν, κατεστραμμένοι (ὑπάρχει μιά ἀντιστοιχία μέ τό "πάντα αὐτά γίνονταν" πού λένε οἱ κοβιντοβλαμμένοι γιά τούς ξαφνικούς θανάτους, τούς τοῦρμπο καρκίνους κτλ, ἔ;). Ὁμολογῶ τήν παχυλή μου ἄγνοια σχετικά μέ τήν Οἰκονομία, ὁπότε δέν μπορῶ νά μπῶ σέ λεπτομέρειες. Ὅμως ἀφ' ενός κάποια τεκμήρια εἶναι ἀναμφίλεκτα κι ἀφ' ετέρου διατηρῶ προσωπική μνήμη γιά τίς συνθῆκες τῆς ἐποχῆς πού συνάδει ἀπολύτως μέ μιά εἰκόνα συνολικῆς κοινωνικῆς προόδου. Πᾶμε λοιπόν. - Ἀπό τεχνοκρατικῆς ἀπόψεως τό 1968 ἐκπονήθηκαν γιά πρώτη φορά πολυετῆ ἀναπτυξιακά προγράμματα ( οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, περιφερειακῆς ἀναπτύξεως, ἐπιστημονικῆς ἐρεύνης, δημοσίων ἐπενδύσεων, ἐξοπλισμῶν.. .) - Οἱ ρυθμοί ἀνάπτυξης ( 8,1% τά χρόνια 1967-1973 ) κάνανε παγκόσμιο ρεκόρ καί ἐπιβραβεύθηκαν ἀπό διεθνῆ ἔντυπα καί ὀργανισμούς δύο φορές - Αὐτή ἀκριβῶς ἡ ἀνάπτυξη μηδένισε ὄχι μόνο τήν ἀνεργία (2% τό 1971!) ἀλλά καί τήν μετανάστευση (μόλις 15.875 ἄτομα τό 1972 ἔναντι 204.063 στά 1965-66). Ταυτόχρονα αὔξησε ποσοστιαῖα τό πραγματικό ἐργατικό εἰσόδημα σέ ὕψος ρεκόρ ( ἡ Ἑλλάδα 2η παγκοσμίως τό 1969 ). - Σέ ἐπί μέρους τομεῖς ὑπῆρξαν θεαματικά ἀποτελέσματα πού ἔφτασαν μέχρι τόν ἁπλό πολίτη. Τό ἐνεργειακό παράδειγμα μέ τόν ἐξηλεκτρισμό τῆς χώρας ( ἀπό τό 80% στό 98,7% ), τήν ἐντατική προώθηση τοῦ λιγνίτη στήν ἠλεκτροπαραγωγή (43%) μέ ἀνατολικογερμανική τεχνογνωσία , τήν προσπάθεια γιά ἀξιοποίηση τῆς τύρφης Φιλίππων μέ σοβιετική βοήθεια ( τήν ματαίωσε ὁ γιαλαντζή ἐθνάρχης Καραμανλής ἐπιστρέφοντας τά ρωσικά μηχανήματα πού ἐκφορτώθηκαν στήν Καβάλα ), τήν μοναδική ἐν Ἑλλάδι ἐ ξόρυξη πετρελαίου μέ ἀμερικανική βοήθεια στόν Πρῖνο τῆς Θάσου, τόν προγραμματισμό γιά πυρηνική ἐνέργεια (20/10/1973 σύμβαση ΔΕΗ - Bechtel)... Στόν τουρισμό, ὁ διπλασιασμός τῶν κλινῶν καί ὑπερτριπλασιασμός τῶν ἐσόδων στά χρόνια 1967-1973, ὁ θεσμός τῶν 18ετῶν τουριστικῶν δανείων , ἡ ἀπίστευτη ἀνάπτυξη ὑποδομῶν ἀνά τή χώρα ( οἱ συντοπίτες μου σέ Ροδόπη καί Χαλκιδική κάτι ξέρουν ...), οἱ ἱδρυθεῖσες ἀνά τή χώρα 30 σχολές τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων, τό θεσμικό πλαίσιο γιά τήν προστασία τοῦ περιβάλλοντος καί τῶν παραδοσιακῶν οἰκισμῶν... Στή ναυτιλία ὁ τριπλασιασμός χωρητικότητας τῶν πλοίων μέ ἑλληνική σημαία, ἡ ἐκτόξευση τῆς ναυπηγικῆς παραγωγῆς (18πλασιάστηκε στά χρόνια 1967-1971!), ἡ ἐξάλειψη τῆς ἀνεργίας τῶν ναυτικῶν, ὁ πολλαπλασιασμός τοῦ ναυτικοῦ συναλλάγματος, ἡ καθιέρωση τῆς διεθνοῦς ἔκθεσης ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ... Στόν πρωτογενή τομέα διαγράφηκαν δάνεια 7,7 δισ. δραχμῶν σέ 644.000 ἀγρότες , ἐντατικοποιήθηκαν οἱ ἀναδασμοί καί ἐπιταχύνθηκαν οἱ ὑποδομές μέ ἀρδευτικά, γεωργικές βιομηχανίες ( θρακικό παράδειγμα τά ἐργοστάσια ζάχαρης σέ Ξάνθη καί Ὀρεστιάδα ἀπό πολωνική ἑταιρεία ), τό ἀγροτικό εἰσόδημα αὐξήθηκε κατά 21%... Ὅσον ἀφορᾶ τήν βιομηχανία εἶναι λίγο πολύ γνωστό πώς στά χρόνια ἐκεῖνα σάρωσε , τόσο μέ ξένες ὅσο καί μέ ἑλληνικές (δημόσιες καί ἰδιωτικές) ἐπενδύσεις - καί δέν ἦταν τό διεθνές κλῖμα τόσο εὐνοϊκό ὅσο λένε οἱ ὑπερασπιστές τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Σημείωσα χαρακτηριστικά τίς οἰκονομικές συνεργασίες μέ χῶρες τοῦ τότε ἀνατολικοῦ μπλόκ γιά νά φανεῖ ὁ βαθμός ἐλευθερίας κινήσεων τῆς δικτατορικῆς Ἑλλάδας. Ἄν βάλετε δίπλα καί τήν οἰκονομική διπλωματία πού ἐπιχειρήθηκε σέ Κίνα, Μέση Ἀνατολή καί Ἀφρική, ἀναδύεται μιά εἰκόνα πού θυμίζει πολύ τήν σημερινή, ζηλευτή Τουρκία. Βεβαίως δικτατορία. Ναί, ἀλλά πού (τό 1971) ἔκλεισε τούς τελευταίους τόπους ἐξορίας καί κατήργησε τά Πιστοποιητικά Κοινωνικῶν Φρονημάτων, ἄλλωστε κρίνεται στό πλαίσιο ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Τό βιβλίο περιέχει πλῆθος στοιχείων, ἄπειρες πηγές καί σαφῶς ἔχει θέση ὑπέρ τῆς δικτατορίας. Τό συστήνω ὡς ἀφορμή γιά σκέψη καί προβληματισμό , γιά τό ὀφειλόμενο διαρκές ξαναζύγισμα κάθε περιόδου καί κάθε ἱστορικοῦ προσώπου, πέρα ἀπό δογματισμούς καί στερεότυπα... Δύο αφηγήσεις, ένα βιβλίο μεγάλης ιστορικής σημασίας. Η Ιστορία πλέον της Σύγχρονης Ελλάδας, πρέπει να αναθεωρηθεί. Αλλά αυτό θα συμβεί, όταν η χώρα απαλλαγεί τελείως από το βδελυρό "Ψευτορωμαίϊκο". Ο καιρός ήρθε. Το "Ψευτορωμαίϊκο" καταρρέει με πάταγο και τίποτε πλέον δεν μπορεί να σταματήσει την οριστική πτώση του...

Ο Μητσοτάκης, πολύ αμφιβάλλω αν ξέρει τι δουλειά κάνει το κάθε πιονι στη σκακιέρα. Αμφιβάλλω επίσης και αν ξέρει πώς ονομάζονται και οι φιγούρες... Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε πρόσφατα ότι είναι «σκακιστής» και ότι προτιμά «να παίζει με τα λευκά, γιατί θέλει, λέει, την πρωτοβουλία των κινήσεων». Ατυχέστατη δήλωση κι ελαφρώς... κωμική – για κάποιον που έχει φτάσει Πρωθυπουργός, χωρίς να έχει ιδέα ούτε από σκάκι ούτε από εξωτερική πολιτική. Και δεν το δείχνει απλώς. Το "φωνάζει"! Διότι: 1. Στο σκάκι δεν "διαλέγεις" τα λευκά, κληρώνεσαι την πρώτη παρτίδα, και εναλλάσσεις τα χρώματα στις επόμενες. 2. Τα λευκά δεν σου εξασφαλίζουν την "πρωτοβουλία των κινήσεων" , απλώς ξεκινάς πρώτος. Αν δεν ξέρεις να παίξεις, θα χάσεις και με λευκά . Αν δεν ξέρεις να αξιοποιήσεις την πρώτη κίνηση, η πρωτοβουλία θα περάσει στον άλλον που παίζει με μαύρα . Αν ο αντίπαλος είναι έμπειρος, θα εξουδετερώσει την επίθεσή σου και θα αντεπιτεθεί με μαύρα. Οι σπουδαίοι σκακιστές κερδίζουν και με λευκά και με τα μαύρα. 3. Εν πάση περιπτώσει στα ελληνοτουρκικά τα τελευταία χρόνια, ήταν η Τουρκία που είχε διαρκώς την πρωτοβουλία των κινήσεων!  Η ελληνική πλευρά, υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μόνο απαντούσε , μόνο προσπαθούσε να προλάβει, μόνο υποχωρούσε . -- Τον Νοέμβριο του 2019 η Τουρκία εξήγγειλε το Τουρκολυβικό Μνημόνιο εφαρμόζοντας στην πράξη την "Γαλάζια Πατρίδα". -- Τον Φεβρουάριο του 2020 η Τουρκία έστειλε δεκάδες χιλιάδες εργαλειοποιημένους παράνομους μετανάστες στη νησιά και στον Έβρο. -- Το καλοκαίρι του 2020 η Τουρκία έβγαλε το στόλο της κι έκανε επιδείξεις πάνω σε ελληνικής δικαιοδοσίας ΑΟΖ. -- Λίγο αργότερα η Τουρκία διακήρυξε τον εποικισμό της Αμμοχώστου παραβιάζοντας αποφάσεις του ΟΗΕ για πρώτη φορά από το 1974!. -- Πέρσι (μετά την κοινή διακήρυξη "φιλίας" που υπογράψαμε) η Τουρκία εμπόδισε να ποντίσουμε καλώδια έξω από την Κάσο σε Ελληνική ΑΟΖ (που είναι ήδη διακηρυγμένη) -- Φέτος η Τουρκία υποχρέωσε την Ελλάδα να διακηρύξει θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο περιορισμένα μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Ενώ στη συνέχεια η ίδια διακήρυξε θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο πέρα από τα χωρικά της ύδατα. Η Ελλάδα έχει τόση... "πρωτοβουλία κινήσεων" έναντι της Τουρκίας, που... συνεχώς τρέχει και δεν φτάνει... Στο Αιγαίο ο Κυριάκος ούτε από "άσπρα" σκαμπάζει ούτε από "μαύρα". Ίσως αν δοκίμαζε με όλα τα άλλα χρώματα, κάτι να γινόταν: "Πράσινα κόκκινα, κίτρινα, μπλέ, καραβάκια στο Αιγαίο, δεν με θέλετε καλέ..." Ο Κυριάκος, όχι μόνο δεν έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά - γι' αυτό ακριβώς - το μόνο που ξέρει είναι να υποτιμά όλους τους άλλους θυμίζοντας τις χειρότερες στιγμές τους ( ακόμα κι αν τις ξεπέρασαν στη συνέχεια ) και συγκρίνοντας τον εαυτό του στα καλύτερά του ( κι ας βρίσκεται τώρα σε διαρκή πτώση ). Για παράδειγμα: -- Θυμάται το 19% του Σαμαρά τον Μάιο του 2012 – στις χειρότερες ώρες της χώρας, όταν απέναντί του είχαν παραταχθεί πέντε δεξιά κόμματα, μεταξύ των οποίων και αυτό της αδελφής του, της Ντόρας Μπακογιάννη ! Αλλά ξεχνά πως ένα μήνα μετά, ο Σαμαράς πήγε στο 30% και σχημάτισε κυβέρνηση. Και όταν έχασε ο Σαμαράς το 2015, κράτησε 28% και διατήρησε τη ΝΔ κόμμα εξουσίας , ενωμένο. Ο Κυριάκος, αντίθετα, το 2024, πήρε λιγότερες ψήφους στις ευρωεκλογές απ’ όσες είχε πάρει ο Σαμαράς τον Ιούνιο του 2012, όταν κυβέρνησε! Κι αφού του αρέσουν οι συγκρίσεις και τα νούμερα, θυμίζουμε στον Κυριάκο ότι στις Ευρωεκλογές του 2024, ο ίδιος και η "μεταλλαγμένη" ΝΔ του πήρε : -- 67 χιλιάδες ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ψήφους απ' ό,τι είχε πάρει ο Σαμαράς ακόμα και στα χειρότερά του, τον Μάϊο του 2012. -- Ο Κυριάκος πήρε επίσης 170 χιλιάδες ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ψήφους απ' ό,τι είχε πάρει ο Σαμαράς στις Ευρωεκλογές του 2014. -- Ο Κυριάκος πήρε επίσης 700 χιλιάδες ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ψήφους απ' ό,τι είχε πάρει ο Σαμαράς τον Ιούνιο του 2012 όταν κέρδισε και σχημάτισε κυβέρνηση. -- Ο Κυριάκος πήρε τέλος πέρσι 600 χιλιάδες ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ψήφους απ' ό,τι είχε πάρει ο Σαμαράς τον Ιανουάριο του 2015 όταν έχασε. Τα τωρινά ποσοστά μοιάζουν "ψηλότερα", διότι στο μεταξύ το εκλογικό σώμα συρρικνώθηκε δραματικά! Επί Σαμαρά ψήφιζαν 6 με 6,4 εκατομμύρια Έλληνες! Τώρα πια ψηφίζουν μόλις 4 εκατομμύρια... Η αποτυχία του Κυριάκου και η χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ έδιωξαν κόσμο από το εκλογικό σώμα . Κι από αυτούς που έφυγαν (2 εκατομμύρια συνολικά) το 65% είναι από τη ΝΔ (1,3 εκατομμύρια) ενώ το 35% είναι από τα κόμματα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς (περί τις 700 χιλιάδες). Ο Κυριάκος καμαρώνει για το 40% που πήρε το 2023. Και ξεχνά ότι στο μεταξύ έχασε πάνω από τους μισούς ψηφοφόρους της ΝΔ! Έχασε την επαφή με τη βάση του κόμματος - κι ακόμα δεν το έχει πάρει χαμπάρι... Μετάλλαξε τη ΝΔ σε υβρίδιο «εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού» – και η μόνη "πρωτοβουλία κινήσεων" που όντως κράτησε, είναι... αυτή της μετάλλαξης. Της ΝΔ! Ο ίδιος εδώ έχει πράγματι την "πρωτοβουλία": μεταλλάσει το Κόμμα. Και οι ψηφοφόροι έχουν την "κίνηση": φεύγουν από το Κόμμα! Στα εθνικά θέματα, έχει τόση «πρωτοβουλία κινήσεων» που ο ίδιος ο ΥΠΕΞ του βιάζεται να τα κλείσει όλα, δηλώνοντας ότι "δεν τον νοιάζει αν τον πουν μειοδότη"! Αυτό, όμως, δεν λέγεται "σκάκι". Λέγεται παράδοση χωρίς αντίσταση. Σημείωση: Ο Μπορίς Σπάσκι έχασε τον παγκόσμιο τίτλο από τον Μπόμπι Φίσερ το 1972, έχοντας τα λευκά στην πρώτη παρτίδα. Στην 6η παρτίδα εκείνου του θρυλικού τουρνουά ο Φίσερ έπαιζε με τα μαύρα και κέρδισε τον Σπάσκι σε μια αναμέτρηση που θεωρείται η τελειότερη στην σκακιστική ιστορία! Ο Ανατόλι Καρποφ νίκησε με τα μαύρα τον Κορτσνόι το 1978. Ο Γκάρι Κασπάροφ νίκησε με τα μαύρα τον Κράμνικ το 1994 στο Λινάρες. Ο Μάγκους Κάρλσεν νίκησε με τα μαύρα τον Ανάντ στον πρώτο του τίτλο το 2013. Οι πραγματικά μεγάλοι παίκτες ξέρουν να παίζουν και με τα μαύρα! Και μερικές φορές, γράφουν ιστορία με τα μαύρα… Ο Κυριάκος, πάλι, μόνο με τα λευκά νομίζει ότι μπορεί να παίξει. Και πάλι χάνει την πρωτοβουλία. ΥΓ.: Κακά τα ψέματα. Ο Κυριάκος δεν έχει ιδέα από σκάκι. Ούτε από εξωτερική πολιτική... Άντε, στην καλύτερη, να δηλώσει... "φιλόζωος"! Αφού τόσα εκατομμύρια πήραν από των ημερών του από το ΟΠΕΚΕΠΕ " αναξιοπαθούντες βοσκοί" - που δεν είχαν κοπάδια, είχαν όμως... Ferrari! Βέβαια ο ίδιος ο Κυριάκος επιμένει ότι "δεν ήξερε τίποτα". Κι ας υπάρχουν φωτογραφίες του μαζί τους. Εντάξει, μπορεί πράγματι να μην τους ήξερε. Οπότε δεν είναι "φιλόζωος", όπως δεν είναι ούτε "σκακιστής". Πάντως... "χουβαρντάς" είναι! Όλα κι όλα...

Η οποία ασκείται μέσω του Νόμου Ψηφιακών Υπηρεσιών (DSA)! Σύμφωνα με πληροφορίες, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει δώσει εντολή στους διπλωμάτες να κάνουν εκστρατεία κατά του νόμου λόγω ανησυχιών σχετικά με την ελευθερία του λόγου! Σύμφωνα με εσωτερικό τηλεγράφημα που έλαβε το Reuters, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έχει δώσει εντολή στους διπλωμάτες των ΗΠΑ να ξεκινήσουν εκστρατεία πίεσης κατά του νόμου της ΕΕ για τις ψηφιακές υπηρεσίες (DSA) . Η οδηγία κατηγορεί τον νόμο της ΕΕ ότι καταπνίγει την ελευθερία του λόγου και επιβάλλει άδικα κόστη στις αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας. Ο νόμος DSA, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ τον Αύγουστο του 2023, έχει ως στόχο να καταστήσει τις διαδικτυακές πλατφόρμες ασφαλέστερες, απαιτώντας από αυτές να αφαιρούν παράνομο περιεχόμενο, όπως ρητορική μίσους, παραπληροφόρηση και υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών . Ισχύει για 19 μεγάλες πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένων των Facebook και Instagram της Meta, της Google της Alphabet, της Amazon και του App Store της Apple. Η μη συμμόρφωση μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμα έως και 6% των παγκόσμιων εσόδων. Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι ο DSA στοχεύει τις αμερικανικές εταιρείες και περιορίζει την ελευθερία της έκφρασης. Το τηλεγράφημα του Ρούμπιο χαρακτηρίζει τη νομοθεσία ως απειλή για την «παράδοση της ελευθερίας του λόγου στην Αμερική» και ως οικονομικό βάρος για τις αμερικανικές πλατφόρμες. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι διπλωμάτες έχουν λάβει οδηγίες να συναντηθούν με αξιωματούχους της ΕΕ για να πιέσουν για την κατάργηση ή την τροποποίηση του νόμου. Τους έχει επίσης ζητηθεί να αμφισβητήσουν τους ορισμούς του «παράνομου περιεχομένου» και να αποδυναμώσουν τα εργαλεία επιβολής του νόμου, όπως οι «αξιόπιστοι καταγγέλλοντες» και ο Κώδικας Δεοντολογίας για την Παραπληροφόρηση, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί από τους επικριτές ως «παγκόσμιος νόμος λογοκρισίας». Τον Ιούλιο, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δημοσίευσε στο X ότι ο «οργουελικός» DSA χρησιμοποιείται για να καταδικάσει χιλιάδες άτομα για κριτική προς τις κυβερνήσεις και προστατεύει τους ηγέτες της ΕΕ από την υποχρέωση λογοδοσίας. Τον Φεβρουάριο, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ J.D. Vance δήλωσε ότι ο νόμος εμποδίζει τους ενήλικες να έχουν πρόσβαση σε εναλλακτικές απόψεις που χαρακτηρίζονται ως παραπληροφόρηση , προειδοποιώντας ότι οι αμερικανικές εταιρείες θα μπορούσαν να αποκλείσουν τους χρήστες της ΕΕ για να αποφύγουν τη συμμόρφωση. Πέρυσι, η Ρωσία κατηγόρησε επίσης την ΕΕ για λογοκρισία , μετά την απαγόρευση από τις Βρυξέλλες αρκε Το Υπουργείο Εξωτερικών το χαρακτήρισε «πολιτική λογοκρισία» από τη νεοφιλελεύθερη Δύση με στόχο την καταστολή της διαφωνίας. Ο πρόεδρος της Δούμας Vyacheslav Volodin δήλωσε ότι οι Βρυξέλλες δεν έχουν επιχειρήματα για να πείσουν τους πολίτες τους και αντίθετα μπλοκάρουν εναλλακτικές απόψεις. Ο ιδρυτής του Telegram Pavel Durov δήλωσε το 2024 ότι « οι Ρώσοι χρήστες του Telegram απολαμβάνουν περισσότερη ελευθερία από τους Ευρωπαίους ». Ο Durov βρίσκεται επί του παρόντος σε δίκη στη Γαλλία για κατηγορίες διάδοσης παράνομου περιεχομένου μέσω της πλατφόρμας του. διόδοτος

Ειλικρινά, δεν θα καθόμουν επ' ουδενί εν καιρώ...ειρήνης (εσωτερικής και εξωτερικής) να ασχοληθώ με το φαινόμενο "Pronews". Αναγκάζομαι όμως τώρα, επειδή οι τύποι αυτοί έχουν περάσει τα εσκαμμένα και προμοτάρουν πλέον ανοιχτά τον Μητσοτάκη! Ζούμε σε μια εποχή όπου η αλήθεια δεν έχει φωνή, παρά μόνο διαχειριστές . Μέσα σ’ ένα επικοινωνιακό τοπίο γεμάτο ομίχλη, με τους θεσμούς παραδομένους και τους μηχανισμούς ελέγχου αποδιοργανωμένους, ο πατριωτισμός έγινε "προϊόν" και το ψεύδος, μέθοδος διακυβέρνησης. Σε αυτό το τοπίο κινείται εδώ και χρόνια το Pronews.gr , μια πλατφόρμα που βαφτίστηκε «πατριωτική», αλλά εξελίχθηκε σε μοχλό χειραγώγησης , αποπροσανατολισμού και χειρουργικής αποδόμησης της αντισυστημικής σκέψης. Και πίσω από τα πληρωμένα πρωτοσέλιδα, τις «πατριωτικές κορώνες» και τις copy-paste ειδήσεις, καραδοκεί μια στρατηγική: να καθοδηγήσει τον πατριωτικό χώρο εκεί που δεν θα τον ενοχλήσει κανείς. Πρόσφατα, το Pronews φιλοξένησε μια "υποτιθέμενη" δημοσκόπηση της GPO, η οποία — με ύφος σχεδόν εκστατικό — ανακοινώνει πως η Νέα Δημοκρατία, παρά τα σκάνδαλα και τον αποσυντονισμό της βάσης της, διατηρεί ένα ...29% !!! Μάλιστα, η έρευνα υπαινίσσεται ότι αν εμφανιστούν νέα κόμματα Τσίπρα ή Σαμαρά, αυτό θα ενισχύσει (!) τη ΝΔ . Δηλαδή, ο Μητσοτάκης κερδίζει όσο πιο πολλοί φεύγουν από δίπλα του . Ποια φυσική ή πολιτική λογική αποδέχεται αυτόν τον συλλογισμό; Καμία, εκτός από τη λογική των μηχανισμών. Κι όμως, το Pronews την προώθησε ασμένως , δίχως έλεγχο, δίχως αντίλογο, δίχως έστω την επίφαση μιας δημοσιογραφικής ερευνητικότητας! Γιατί; Γιατί αυτός είναι ο ρόλος του: να τροφοδοτεί την πλάνη και να χαλιναγωγεί τον πατριωτικό χώρο. Να παριστάνει τον εχθρό του συστήματος ενώ εργάζεται υπόγεια ως φίλος του. Κάποτε τα είχε σχεδόν βρεί σε όλα με τον Βελόπουλο. Όταν τα ...χάλασε, τότε άρχισαν τα...όργανα και το Pronews τον περνούσε πριονοκορδέλα! Μιλώ για την εποχή 2023-2024. Αργότερα, προσεταιρίστηκε την Αφροδίτη Λατινοπούλου με σκοπούς...Κύριος οίδε ποιούς. Όταν είδε πως η καθημερινή της διαφήμιση δεν...έπιανε τόπο, αμέσως την έκοψε και μάλιστα χωρίς εξήγηση. Οικονομική η διαφορά; Δεν το ξέρω και ούτε θα το ψάξω ποτέ. Και δε με νοιάζει κι όλας. Ή μάλλον, δεν επιρρεάζει ούτε στο ελάχιστο την επέλαση πλέον του πατριωτικού κινήματος. Πάμε παρακάτω. Εδώ και χρόνια, ο ιστοχώρος Pronews.gr , με “αρχιστράτηγο” τον Τάσο Γκουριώτη, εμφανίζεται ως πατριωτική φωνή, αντισυστημικός πυλώνας και υπερασπιστής της εθνικής αλήθειας . Όμως, πίσω από τα πατριωτικά περιτυλίγματα και τις ψευτοαντιστάσεις, κρύβεται μια καλοστημένη μηχανή αποπροσανατολισμού , που ανά διαστήματα αποσιωπά ή αναφέρεται με ...αρκετή "ευγένεια" σε μεγάλα σκάνδαλα , όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ. Παρουσιάζει "κατασκευασμένες" δημοσκοπήσεις ή τουλάχιστον αυτές που δεν είναι κόλαφος για το σύστημα , όπως η συγκεκριμένη της GPO, η οποία υποστηρίζει πως η ΝΔ παρά τον ορυμαγδό των σκανδάλων...προχωρά ακάθεκτη με “άνετη πρωτιά” παρά τον πολιτικό σεισμό! Και κυρίως, παρά τις έγκυρες και έγκριτες επισημάνσεις σοβαρών αναλυτών-δημοσιογράφων, όπως ο Μανώλης ο Κωττάκης ή ο Σταύρος ο Λυγερός, των οποίων οι πολιτικές τους αναλύσεις καταλήγουν σε μια φράση: "Το τέλος του Μητσοτάκη θα είναι πολύ άσχημο. Διαβάστε το πιο πρόσφατο κείμενο του Κωττάκη " Η πορεία προς τη Πτώση " ή δείτε το βίντεο του Λυγερού " Γιατί αυξάνουν οι πιθανότητες να έχει κακό πολιτικό τέλος ο Κυριάκος " και θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Επίσης , αναπαράγει ιστορικά άρθρα άλλων χωρίς αναφορά πηγής ή με προφανείς αλλοιώσεις ή εμφανίζει “σχέσεις” και “διπλωματικές νίκες” που δεν υπήρξαν ποτέ, όπως αυτή με την Αίγυπτο. Κάντε κλικ στο σκρίν να δείτε το δημοσίευμα Η πρόσφατη προσπάθεια της GPO – που αναδημοσιεύθηκε χωρίς καμία κριτική ματιά από το Pronews, που δείχνει να ξεχνάει πως η εν λόγω εταιρία είναι όργανο του Μητσοτάκη – να εμφανίσει τη Νέα Δημοκρατία αλώβητη από το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν αποτελεί δημοσιογραφική είδηση , αλλά επικοινωνιακή επιχείρηση διάσωσης ενός καθεστώτος που καταρρέει . Και δεν είναι μόνο αυτό. Όλο το κείμενο μπορεί να χαρακτηριστεί από...απαράδεκτο μέχρι και καθαρά "προβοκατόρικο". Αφού εκθειάζει την...σιδερένια(!) αντοχή της ΝΔ και του Μητσοτάκη απέναντι στην...παρέλαση των σκανδάλων, παριστάνει και τον...συμβουλάτορα της κυβέρνησης, γράφοντας πως " Μάλιστα, όπως πληροφορείται η στήλη, οι συγκεκριμένες δημοσκοπήσεις έδωσαν στη ΝΔ ένα αρκετά σημαντικό «ντισαβαντάζ», ενώ οι μυστικές μετρήσεις που πραγματοποιούνται εβδομαδιαίως δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία να έχει ήδη ξεπεράσει το 30%. Δηλαδή, σε πορεία...τρελού φορτηγού η ΝΔ, που δε καταλαβαίνει από σκάνδαλα και ...σκανδαλιές και πως ο λαός ό,τι και να κάνει ο Μητσοτάκης, τον στηρίζει...αναφανδόν! Δε παει να χτυπιέται αυτή η ...φοράδα η Κοβέσι! Το κεφάλι της θα σπάσει! Και συνεχίζει ακάθεκτα την προπαγάνδα, λέγοντας πως: "Το μόνο που μένει να κάνει η κυβέρνηση της ΝΔ είναι να τιμωρήσει παραδειγματικά διάφορες κραυγαλέες περιπτώσεις, όπως το ζευγάρι των κτηνοτρόφων με τη Ferrari και η υπόθεση «έκλεισε»"(!!!) . Τόσο απλά. Γκουριώτικη...λογική που την έμαθε στα όρη και στ' άγρια βουνά της ελληνικής υπαίθρου το παιδί. Δηλαδή, θα τα φορτώσει όλα η ΝΔ στις πλάτες της Σεμερτζίδου και του γκόμενου της, μιας και...αυτοί είναι οι μόνοι ένοχοι που δυσφημίζουν το κόμμα και..η υπόθεση έκλεισε! Case is closed, που λένε και οι Αγγλοσάξωνες εδώ εις την αλλοδαπήν. Αν αυτό δε λέγεται "έμμεση στήριξη και συγχωροχάρτι στο Μητσοτακισμό", τότε τι στα κομμάτια είναι; Το Pronews, είναι ένα από τα παλλά ιστολόγια τα οποία συντηρούνται από τις διαφημίσεις της Google και άλλων επιπρόσθετων πλατφορμών διαφήμισης , που τα καθιστούν φορείς μεγάλου κινδύνου, καθώς η κάθε επίσκεψη μας σε αυτά, μπορεί να είναι μοιραία, μιας και τα λίνκ που βγαίνουν μπροστά στον χρήστη ή τα pop up που ξεφυτρώνουν χωρίς ειδοποίηση, είναι φορείς συλλογής προσωπικών δεδομένων που συλλέγουν όχι μόνο την IP του χρήστη, αλλά και τους λογαριασμούς email και άλλα προσωπικά δεδομένα. Το pronews μάλιστα, τώρα τελευταία, έχει ...ξεσαλώσει. Εχει παραφορτώσει με "διαφημιστικό υλικό" τον ιστοχώρο, που η επίσκεψη σε αυτό χωρίς adBlock είναισχεδόν αδύνατη. Ομως, τα έσοδα από τη διαφήμιση αυτή, δεν αρκούν στο να συντηρηθεί ένας τέτοιος ιστοχώρος. Για να συμπεριφέρεται λοιπόν έτσι το pronews, σημαίνει πως δεν είναι πλέον ανεξάρτητο. Ανήκει πλέον σ’ εκείνη την κατηγορία μέσων που λειτουργούν ως "βαλβίδες εκτόνωσης" για τον πατριωτικό χώρο , όχι για να ενισχύσουν τον εθνικό λόγο, αλλά για να τον χειραγωγήσουν. Παρουσιάζει επιλεκτικά θέματα, αποφεύγοντας την εμβάθυνση σε κάθε τι που θίγει την καρδιά του καθεστώτος . Πότε με ύφος «οργισμένο», πότε με «εθνολαϊκή αφήγηση», καταλήγει πάντα να συγκαλύπτει, να ανακατευθύνει, να στρογγυλεύει . Το πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτής της τακτικής: Η πλήρης αποσιώπηση των αιτιών που οδήγησαν στη ρηματική δήλωση της Αιγύπτου, η οποία στην ουσία ξεγυμνώνει τον Μητσοτακισμό και τον ίδιο τον Δένδια προσωπικά. Και για να είμαι πιο σαφής σε αυτό το γεγονός, ο Δένδιας είναι ο εγκέφαλος της "προδοσίας". Με προτροπή Μητσοτάκη, τότε στα γεγονότα του 2020 με το τουρκολυβικό μνημόνιο, προέβη σε διαπραγμάτευση ΑΟΖ με την Αίγυπτο, αποδεχόμενος μια μερική "επήρεια" των νήσων του Καστελορρίζου, της Ρόδου, της Καρπάθου και της Κω προκειμένου να κλείσει η συμφωνία, την οποία άπαντες της από δω πλευράς χαρακτήρισαν ως άκρως μειοδοτική. Και σήμερα, ζούμε τα αποτελέσματα αυτής της "συμφωνίας", η οποία πλασαρίστηκε στο ευρύ κοινό - και ιδιώς από το Pronews - περίπου ως...κινηση μάτ της Ελλάδας! Πιο αναλυτικά, τον Αύγουστο του 2020, ο Δένδιας ως τότε υπουργός Εξωτερικών, πανηγύριζε για την υπογραφή "μερικής ΑΟΖ" με την Αίγυπτο , κάνοντας λόγο για "ιστορική επιτυχία" που μπλόκαρε τη συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης. Η αλήθεια όμως είναι πλέον συντριπτική . Η ρήτρα του άρθρου 1 της συμφωνίας με την Αίγυπτο δεν ορίζει καμία πλήρη οριοθέτηση . Στην ουσία πρόκειται όχι για συμφωνία ΑΟΖ , αλλά για συνεννόηση οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας σε δύο σημεία . Επί πλέον, η Αίγυπτος ουδέποτε αναγνώρισε πλήρη δικαιώματα στο Καστελλόριζο , και τώρα λοιπόν, όταν ηρθε η κατάλληλη στιγμή που τα (ξανα)βρήκε με τη Τουρκία προβαίνει σε ρηματική της δήλωση προς τον ΟΗΕ και επισημοποίησε ότι η συμφωνία είναι ερμηνεύσιμη και μη τελεσίδικη ! Και να σας πω και το ...πιο καταπληκτικό; Εχει δίκιο! Διότι, εφ' όσον εμείς ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΑΜΕ τη μειωμένη επήρεια των νήσων μας σε ΑΟΖ ακολουθώντας στην ουσία τις εντελώς παράνομες αξιώσεις και θεωρίες της Τουρκίας, άρα και η ΑΟΖ μας θα πρέπει να είναι και η...ανάλογη! Γι' αυτό οι απαιτήσεις τωρα της Αιγύπτου είναι μεγάλες, μιας και μας κρατάει ούτως ή άλλως από τα μέζεα ΚΑΙ με το θέμα της Μονής Σινά! Άλλως τε, ο ίδιος ο Δένδιας σε ερώτηση στη βουλή για τα νέα αμυντικά σχέδια, το είπε ξεκάθαρα: "Μπροστά στη Τουρκία, δεν έχουμε καμμιά ελπίδα σοβαρής αποτροπής"! Και δεν βρέθηκε κανείς να τον γραπώσει απ το γιακά και να τον σύρει στο Ειδικό Δικαστήριο με μήνυση απ' ευθείας στο πρόσωπο του επί Εσχάτη Προδοσία! Μ' άλλα λόγια, η φοβική εξωτερική πολιτική του Μητσοτακισμού, έφερε την Ελλάδα σε αυτή τη θέση στην οποία βρίσκεται τώρα . Και αντί ο κύριος Γκουριώτης να στηλιτεύσει με τα πιο μελανά χρώματα τον Μητσοτακισμό, αναρτά τέτοιου είδους "ρεπορτάζ" που στην ουσία δεν είναι τίποτε άλλο παρά καθαρή στήριξη Μητσοτάκη! Κατά τα λοιπά, πού είναι ο Δένδιας σήμερα; Αντί να απολογείται για τη διπλωματική απάτη , πιθανότατα προετοιμάζεται για την ηγεσία της ΝΔ , με την κάλυψη Καραμανλή (υπό την προυπόθεση ότι ο Σαμαράς δεν θα κάνει κόμμα) και των "μετριοπαθών" κύκλων της ευρω-Δεξιάς! Μ' άλλα λόγια, ο άνθρωπος που δέχθηκε να παραδώσει θαλάσσια κυριαρχία , τώρα θέλει να γίνει Πρωθυπουργός! Τα ερωτήματα λοιπόν που ούτε το Pronews, ούτε κανείς άλλος "πατριώτης της τηλεοπτικής οθόνης" δεν τολμά να θέσε ι είναι τα εξής: Γιατί παρουσιάστηκε μια συνεννόηση ως συμφωνία ΑΟΖ; Γιατί η Ελλάδα δεν εξασφάλισε τίποτα νομικά δεσμευτικό από την Αίγυπτο; Γιατί δόθηκε τμήμα της δυνητικής ΑΟΖ του Καστελλόριζου για “αντάλλαγμα”; Μήπως το ζήτημα της Μονής Σινά χρησιμοποιήθηκε για να εξαναγκαστεί η Ελλάδα σε διπλωματική υποχώρηση; Ποιος ωφελήθηκε από αυτή την “εθνική ήττα”; Είναι πλέον σαφές. Ο Δένδιας είναι ο εκλεκτός του συστήματος για την "επόμενη μέρα" της Νέας Δημοκρατίας. Στο πρόσωπό του συναντώνται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της ΕΕ, του γερμανικού παράγοντα και της καραμανλικής φράξιας. Και το Pronews ; Όχι μόνο δεν αποκαλύπτει με σοβαρότητα τίποτα από όλα αυτά, αλλά καταπίνει τη ρηματική δήλωση της Αιγύπτου , σιωπά για το ξεπούλημα της Ανατολικής Μεσογείου και ασχολείται με "τουρκικές παραβιάσεις" τύπου copy-paste, για να θολώσει το τοπίο και να αποπροσανατολίσει τον πατριωτικό χώρο. Ο συστηματικός...αποπροσανατολισμός Για να καταλάβουμε καλύτερα λοιπόν το τι παίζει με τον ιστότοπο αυτό, θα πρέπει να πουμε και λίγα λόγια για το ...από πού ξεφύτρωσε. Ο Γκουριώτης δεν είναι κάποιος άγνωστος στην ελληνική στρατιωτική και δημοσιογραφική σκηνή . Προερχόμενος από τον χώρο της «στρατιωτικής αρθρογραφίας» ( Defencenet ), δημιούργησε το Pronews ως συνέχεια του συγκεκριμένου αφηγήματος , που συνδύαζε πατριωτισμό, εθνικά θέματα, και αντισυστημικό στίγμα, πάντα όμως μέσα από έναν φακό που ήθελε να επηρεάσει, όχι να ενημερώσει . Όμως ο χρόνος απέδειξε ότι δεν είναι αξιόπιστος ερευνητής, δεν είναι καθαρός εκδότης, δεν είναι συνεπής πατριώτης. Αυτό που είναι στην ουσία , είναι ένας επαγγελματίας αναπαραγωγέας όχι πρωτογενούς υλικού, αλλά κλεμμένων άρθρων, αλλοιωμένων ιστορικών αναλύσεων και, κυρίως, προσεκτικά τοποθετημένων προπαγανδιστικών "πακέτων" που σερβίρονται στους αναγνώστες όταν «έρθει το σήμα από το κέντρο». Το άλλο μεγάλο "ατού" όμως του Γκουριώτη, είναι άλλο. Η συνεχής αναπαραγωγή "ειδήσεων" που αφορούν τις...διάφορες Influenser , δηλαδή τις "κυρίες" του instagram, του Tik Tok και των άλλων "ιστοσελίδων" που αναπαραγουν ουσιαστικά την γυναικεία πορνεία. Ημίγυμνες ή και εντελώς γυμνές "κυρίες" που παριστάνουν τα ..."μοντέλα", παρελαύνουν καθημερινά από τις σελίδες του εν λόγω ιστότοπου , με καθαρό σκοπό την πρόκληση του ηδονοβλεψισμού του πόπολου, ούτως ώστε να επιδεικνύει ...τρελά νούμερα επισκεψιμότητας και να τα εκμεταλλευτεί προς άγραν οικονομικού οφέλους. Μια σοβαρή ιστοσελίδα, δεν μπαίνει στο...κόπο ποτέ να εκμεταλλευτεί το γυναικείο κορμί για να προσεταιριστεί την...όποια προσοχή "πεινασμένων αρσενικών". Επομένως, κανείς σοβαρός Έλληνας που δεν ξοδεύει τον χρόνο του εύκολα, δε θα το επισκεφθεί, παρά τις ορισμένες προσπάθειες παρουσίασης έγκυρης είδησης. Άρα, ο Γκουριώτης, μετά από όλες αυτές τις διαπιστώσεις, είναι ευάλωτος. Τον αν έχει όντως χρηματιστεί, αυτό ούτε μπορώ, αλλά ούτε και έχω την δυνατότητα να το ισχυριστώ ή να το "ψάξω". Δεν με ενδιαφέρει κι όλας . Αυτό που με ενδιαφέρει όμως, είναι ο ρόλος που παίζει. Και ο ρόλος αυτός, οπωσδήποτε δεν είναι καθαρός, ούτε έντιμος. Η είδηση λοιπόν αυτή περί της...ακάθεκτης πορείας του Μητσοτακισμού, είναι πέρα ως πέρα προπαγάνδα ολκής. Και όπως ξέρουμε όλοι μας, μια του κλέφτη, δυό του κλέφτη. Τρείς και η κακή του ώρα. Ή παπάς παπάς θα είσαι Τάσο μου ή ζευγάς. Και τα δύο αποκλείεται. Συμβουλή μου; Σεβάσου το - όποιο - κοινό σου. Σε διαβάζουν πολλοί. Αν τους απογοητεύσεις μια φορά, θα σε απογοητεύσουν αυτοί δέκα. Στη περίοδο της "πανδημίας", το πήγες μερικώς καλά το θέμα. Αν το στραβωσεις τώρα, επενδύοντας και στον Μητσοτακισμό ευθέως, δε θα σου βγεί σε καλό. Δε πα να βάζεις εκατό ξεβράκωτες καθημερινά; Στο τέλος, θα μείνεις εσύ...ξεβράκωτος. Αυτά και τέλος. Πύρινος Λόγιος

Ο Σταύρος Λυγερός του SLpress, σε βίντεο 11 λεπτών, σχολιάζει το διάβημα της Αιγυπτιακής κυβέρνησης και τις μεγάλες εκκρεμότητες στην Ανατολική Μεσόγειο! O πάντοτε έγκυρος στοχαστής, δημοσιογράφος και συγγραφέας Σταύρος Λυγερός, δίνει μια ρεαλιστική εικόνα για τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο και στηλιτεύει την εξωτερική πολιτική της ΝΔ, του Δένδια και του Γεραπετρίτη, οι οποίοι φαίνονται να παίζουν πολιτικά παιχνίδια πάνω σε καίρια εθνικά μας θέματα...

Η Ελλάδα κατατάσσεται από την Έκθεση σουηδικού Ινστιτούτου ως χώρα σε «επιβεβαιωμένη πορεία αυταρχισμού», με σαφή και στατιστικά σημαντική πτώση στους δημοκρατικούς της δείκτες την τελευταία δεκαετία (2014–2024) Το σουηδικό Ινστιτούτο V-Dem στην ετήσια Έκθεση του για το 2025 με τον ενδιαφέρον τίτλο «Έκθεση για τη Δημοκρατία 2025 – 25 χρόνια αυταρχισμού: Η δημοκρατία “τραμπάρεται”;» υποστηρίζει ότι η δημοκρατία φθίνει σε κάθε χώρα του πλανήτη – ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Το V-Dem είναι ένα διεθνές πανεπιστημιακό ερευνητικό πρόγραμμα που συντονίζεται από το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία και καταγράφει την ποιότητα της δημοκρατίας, μέσω περισσότερων από 600 δεικτών. Σύμφωνα με την τελευταία του Έκθεση, ο παγκόσμιος μέσος όρος δημοκρατίας έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 1985 για τον πολίτη και του 1996 ανά χώρα. Σε ό,τι αφορά την χώρα μας, τα συμπεράσματα είναι άκρως ανησυχητικά. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα κατατάσσεται από την Έκθεση ως χώρα σε «επιβεβαιωμένη πορεία αυταρχισμού», με σαφή και στατιστικά σημαντική πτώση στους δημοκρατικούς της δείκτες την τελευταία δεκαετία (2014–2024). Η δε χώρα μας βρίσκεται στην κατηγορία ED+ (“Electoral Democracy Plus”), κάτι που σημαίνει ότι δεν θεωρείται πλέον φιλελεύθερη δημοκρατία, διατηρώντας μεν ελεύθερες εκλογές, αλλά με αδύναμους θεσμούς και περιορισμούς στις ελευθερίες. Τα συμπεράσματα της Έκθεσης εκ πρώτης όψεως κρύβουν μία αντίφαση: Δεν υπάρχει καμία χώρα στον δυτικό κόσμο που να είναι στρατιωτική δικτατορία, επομένως γιατί να υποχωρεί η δημοκρατία; Όμως, σύμφωνα με την Έκθεση, για να υπάρχει μία υγιής δημοκρατία δεν αρκεί μόνο η διενέργεια των εκλογών, η ύπαρξη πολιτικών ελευθεριών, η ελεύθερη λειτουργία των ΜΜΕ, αλλά πρέπει να λειτουργούν αντίστοιχα και οι θεσμοί, για να υπάρχουν οι σχετικές ισορροπίες με την εκτελεστική εξουσία. Το ζήτημα έχει απασχολήσει το κλασικό πλέον βιβλίο των Στίβεν Λεβίτσκι και Ντάνιελ Ζιμπλάτ “Πως πεθαίνουν οι Δημοκρατίες”, χαρακτηρισμένο ως «καλύτερο πολιτικό βιβλίο για το 2018». Σύμφωνα με την ανάλυση τους, οι δημοκρατίες σήμερα δεν απειλούνται από κλασικού τύπου στρατιωτικά πραξικοπήματα, αλλά διαβρώνονται αργά και σταδιακά από κυβερνήσεις που εκλέχτηκαν δημοκρατικά. Δεν έχουμε δηλαδή τανκς στους δρόμους, αλλά την σταδιακή διάβρωση-υπονόμευση των θεσμών, την στιγμή που τυπικά το Σύνταγμα παραμένει σε ισχύ και πραγματοποιούνται κανονικά εκλογές. “Πώς πεθαίνουν οι Δημοκρατίες” Tο συγκεκριμένα ανάγνωσμα, που κυκλοφόρησε λίγο πριν την πρώτη θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη, μόνο ως “αριστερίστικο” ή “λαϊκίστικο” δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Στον αντίποδα αποτελεί αγαπημένο ανάγνωσμα των φιλελεύθερων υποστηρικτών του πρωθυπουργού, ορισμένοι μάλιστα εκ των οποίων προέρχονται από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, ή ακόμα και την παλιά Ανανεωτική Αριστερά. Είναι αυτοί που αποκαλούνται κοινώς ως «ακροκεντρώοι». Ο ίδιος εξ' άλλου ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν που μιλούσε (όχι και τόσο παλαιότερα) για «αριστερό τραμπισμό», ή τσουβάλιαζε τον “ακροαριστερό με τον ακροδεξιό λαϊκισμό” σαν “απειλή για την δημοκρατία”, επαναλαμβάνοντας την γνώριμη στερεότυπη επιχειρηματολογία της (νεο)φιλελεύθερης ελίτ, η οποία δέχεται την λαϊκή ετυμηγορία μόνο όταν την… συμφέρει. Επομένως, ο Μητσοτάκης και η ΝΔ συμφωνούν με το γενικό συμπέρασμα των Λεβίτσκι και Ζιμπλάτ και του V-Dem όταν δεν αρκούν οι εκλογές για να χαρακτηριστεί ένα καθεστώς ως δημοκρατικό, αφού “επικίνδυνοι λαϊκιστές”, εκλέγονται δημοκρατικά. Βεβαίως, προ της εκλογής Τραμπ, σε αυτούς κατέτασσε και τον νυν Αμερικανό πρόεδρο, όντας βέβαιος για την νίκη των Δημοκρατικών… Μόνιμη επωδός του Κυριάκου και της ΝΔ είναι πως “έχουμε εκλεγεί με 40 τα εκατό, επομένως μην μας κατηγορείται για μειωμένη δημοκρατικότητα”. Όμως, το ευρωπαϊκό κατεστημένο (στο οποίο προφανώς και ανήκει ο Μητσοτάκης) συμφωνεί με τους Λεβίτσκι και Ζιμπλάτ. Για αυτό και, για παράδειγμα, χαρακτηρίζει την κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν ως “αυταρχική δημοκρατία”, κατηγορώντας την ότι “παραβιάζει το κράτος δικαίου”. Οι μεγάλες εκλογικές νίκες του Όρμπαν και το γεγονός ότι στην Ουγγαρία, για παράδειγμα, δεν έχουν απαγορευτεί κόμματα της αντιπολίτευσης και δεν έχουν φυλακιστεί δημοσιογράφοι, δεν αρκούν για να χαρακτηριστεί ως υγιής δημοκρατία… Παραβιάσεις του Συντάγματος Στην πραγματικότητα μία σειρά από ενέργειες της κυβέρνησης Μητσοτάκη μοιάζουν σαν να έχουν βγει από το manual του “Πώς πεθαίνουν οι Δημοκρατίες”. Τελευταίο επιστέγασμα, οι οφθαλμοφανείς παραβιάσεις του Συντάγματος στην πρόσφατη ψηφοφορία για την Προανακριτική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου σημειώθηκε «κατάχρηση της επιστολικής ψήφου» (όπως παραδέχτηκε και κυβερνητικός βουλευτής). Δεκάδες βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος ψήφισαν με έναν τρόπο που προβλέπεται για έκτακτους λόγους (πχ απουσία στο εξωτερικό, ασθένεια κτλ) παραβιάζοντας την μυστικότητα της ψηφοφορίας που προβλέπει η διαδικασία της Προανακριτικής. Για να μην σχολιάσουμε ότι η διαδικασία ολοκληρώθηκε με ψηφολέκτες – γιατί έπρεπε να εκπροσωπηθεί και η αντιπολίτευση, η οποία είχε σχεδόν στο σύνολο της αποχωρήσει – δύο ανεξάρτητους-προερχόμενους από τους “Σπαρτιάτες” βουλευτές, ένας εκ των οποίων όμνυε πριν λίγο διάστημα ανοιχτά στον προφυλακισμένο Ηλία Κασιδιάρη! Προφανώς η κυβέρνηση εκτιμά ότι το ζήτημα θα ξεχαστεί μέσα στην ανάπαυλα του Αυγούστου και του πακέτου παροχών που προτίθεται να ανακοινώσει στην ΔΕΘ. Όντως, αυτό είναι το πιο πιθανό να συμβεί, όμως δεν μπορεί να υποτιμάται η ωμότατη παραβίαση του Συντάγματος, την στιγμή που η Δικαιοσύνη, στην ανεξαρτησία της οποίας ομνύει κατά τα άλλα η κυβέρνηση, αδυνατεί να ελέγξει τους Λευτέρη Αυγενάκη και Μάκη Βορίδη, τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στην δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελέως. Και επειδή φοβήθηκε διαρροές στην ψηφοφορία, επέλεξε να παραβιάσει την διαδικασία! Το κυνικό κυβερνητικό επιχείρημα δια στόματος Άδωνι ότι “έχουμε την πλειοψηφία και εμείς αποφασίζουμε” (το οποίο προσεχώς αναμένεται να διανθιστεί με το “ποιος ασχολείται ποια με αυτά;”) ουσιαστικά επιβεβαιώνει την Έκθεση των V-Dem και τους Λεβίτσκι-Ζιμπλάτ, εξ’ ου και το άρθρο κόλαφος του Politico: «Παρόλο που κατονομάστηκαν ως ύποπτοι από τους Ευρωπαίους εισαγγελείς, οι δύο υπουργοί είναι πιθανό να διαφύγουν της δικαιοσύνης επειδή ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εμποδίζει μια πλήρη έρευνα». Τέμπη Επιπλέον, για το Μαξίμου οι Βορίδης-Αυγενάκης είναι “κάτι διαφορετικό” από τους Κώστα Αχ. Καραμανλή και Χρήστο Τριαντόπουλο, για τους οποίους επιλέχθηκε η απ’ ευθείας παραπομπή στο Δικαστικό Συμβούλιο με την κατηγορία του πλημμελήματος, επειδή έτσι πάλι αποφάσισε η πλειοψηφία! Στην περίπτωση τους είχαμε παράκαμψη της Προανακριτικής διαδικασίας, γεγονός που κατά τον Ευάγγελο Βενιζέλο και το σύνολο σχεδόν των συνταγματολόγων, συνιστά «καταστρατήγηση του Συντάγματος» – σαν ένας για παράδειγμα κατηγορούμενος για κάποιο αδίκημα να ζητήσει και να γίνει αποδεκτή η απευθείας προφυλάκιση του, παρακάμπτοντας την ανακριτική διαδικασία! Μπορεί η κυβέρνηση να οχυρώνεται πίσω από την θέση του Νίκου Αλιβιζάτου που υποστήριξε την απ’ ευθείας παραπομπή των δύο υπουργών στο Δικαστικό Συμβούλιο, υπό την προϋπόθεση όμως της συναίνεσης της αντιπολίτευσης. Κάτι το οποίο ουδόλως συνέβη στην περίπτωση των Καραμανλή και Τριαντόπουλου, αλλά από ότι φαίνεται στη ΝΔ αρκεί η στήριξη από τα απομεινάρια των Σπαρτιατών… Υποκλοπές και δημοκρατία Μάλιστα, το Μαξίμου χάρη μας έκανε που παρέπεμψε Καραμανλή και Τριαντόπουλο για πλημμέλημα, λόγω των εκτεταμένων κοινωνικών αντιδράσεων, γιατί αν δεν υπήρχαν αυτές, η υπόθεση θα είχε πάρει τον δρόμο των υποκλοπών, του πολύκροτου σκανδάλου με την παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων, υπουργών, ακόμα και του ΑΓΕΕΘΑ. Η δε ταυτόχρονη παρακολούθηση των επικοινωνιών προσώπων από την ΕΥΠ («νομότυπα» κατά το κυβερνητικό αφήγημα) αλλά παρανόμως μέσω του διαβόητου Predator, αποδόθηκε σε “σύμπτωση”! Σε συνέχεια της νόθευσης της δημοκρατικής διακυβέρνησης, ήλθε και η παρέμβαση του διορισμένου από τον πρωθυπουργό εισαγγελέα για την παρεμπόδιση του ελέγχου των υποκλοπών από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι Ανεξάρτητες Αρχές είναι ανεκτές από την εκτελεστική εξουσία μόνο αν δεν είναι ανεξάρτητες, αλλά προέκτασή της. Όταν ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ Χρήστος Ράμμος προσπάθησε να κάνει το καθήκον του, κατασυκοφαντήθηκε από την κυβέρνηση (και μάλιστα από τον βουλευτή που προέδρευσε των Εξεταστικών για τις υποκλοπές και τα Τέμπη, που προκάλεσε αρνητική εντύπωση με το σύνολο της συμπεριφοράς του). Όπως έχει γράψει για τις υποκλοπές ο Πάσχος Μανδραβέλης, που μόνο σαν “συριζαίος” δεν μπορεί να κατηγορηθεί: «Οι πολίτες είδαν μια Βουλή ανίσχυρη να εξετάσει το παραμικρό στην αρμόδια επιτροπή· άκουσαν δημοσίους υπαλλήλους της ΕΥΠ να δηλώνουν υπεράνω του Συντάγματος και ότι δεν θα λογοδοτούσαν σε κανέναν· διαπίστωσαν ότι ο Άρειος Πάγος αρχειοθετεί στο άψε-σβήσε τρανταχτές υποθέσεις, χωρίς να κάνει την παραμικρή έρευνα και να μην καλεί ουσιώδεις μάρτυρες· είδαν την κυβέρνηση να μην εφαρμόζει αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας· άκουσαν αλαζόνες υπουργούς να εξαπολύουν από την TV μισές αλήθειες και πολλά ψέματα»… Ως κερασάκι στην τούρτα και ως απόδειξη του πως η κυβέρνηση βλέπει τους θεσμούς, είναι ο νόμος που ψήφισε και κατόπιν παρότρυνσης και προτροπής της ΕΕ, που προέβλεπε μια κάποια ανεξαρτησία στην επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης – ώστε η χώρα μας να μην αποτελεί εξαίρεση στην ευρωπαϊκή πρακτική – τον οποίο όμως τελικά δεν εφάρμοσε(!) διορίζοντας την δικαστική ηγεσία που η ίδια ήθελε, προκαλώντας την αντίδραση μέχρι και της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων! Αλλά μόνιμη επωδός για την κυβέρνηση είναι η καθεστωτική αλαζονεία: Από το “40 τα ‘κατό” και το “ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για τις υποκλοπές”, φτάσαμε στις αήθεις επιθέσεις στην Ευρωπαία Εισαγγελέα, “την Ρουμάνα που δεν θα μας πει πως θα εφαρμόζουμε το Σύνταγμα μας”, για το οποίο η κυβέρνηση φαίνεται να εκφράζει τον δέοντα σεβασμό της μόνο στις διατάξει του Συντάγματος για την ασυλία των υπουργών! Η μία υπονόμευση των θεσμών θα φέρει την επόμενη, η μία παραβίαση του Συντάγματος θα φέρει την άλλη – λόγω και της κατακερματισμένης αντιπολίτευσης και του σταθερού δημοσκοπικού προβαδίσματος της ΝΔ – με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε «σε πορεία αυταρχισμού» όπως περιγράφει η Έκθεση, σε μία δημοκρατία “κέλυφος” που λειτουργεί επιμέρους και φαινομενικά. Και αν κάτι προκαλεί εντύπωση είναι όλοι αυτοί οι “ακροκεντρώοι” που σιωπούν, οι οποίοι κατά τα άλλα κόπτονται για τους θεσμούς και την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας…

Απειλούν εφημερίδες με λουκέτο ("Εστία", "δημοκρατία", "Ελεύθερη Ώρα", "Μακελειό") και Ορθόδοξους Χριατιανούς, χρήστες του διαδικτύου! Νέο νόμο ετοιμάζει ο Φλωρίδης, το δεξί χέρι του Κτήνους, μπας και σωθεί κάτι από τα καταρρέοντα... Δεν είναι δυνατόν! Δεν το πιστεύω ότι έφτασαν σε αυτό το σημείο! Ό,τι πιο ακραίο μπορεί να σκεφτεί ο νούς του βδελύγματος που ονομάζουμε "Μητσοτακισμός"! Ο Φλωρίδης, ένα κανονικότατο ελληνόφωνο τομάρι, τo oποίο δεν εκλέχθηκε κάν από τους ΝΔκράτες και που προέρχεται από τα σάπια του σημιτικού ΠΑΣΟΚ, χωρίς καμμιά ντροπή και ίχνος από αιδώ, σχεδιάζει, προφανώς κατ' εντολή του αφεντικού του, ένα νομοσχέδιο που αν κατατεθεί ποτέ στον ολομέλεια της Βουλής, θα πέσουν οι φάπες σύννεφο ακόμα και από τους ίδιους τους βουλευτές που ακόμη πρόσκεινται στον Μητσοτάκη! Και ερωτώ εγώ ο φουκαράς, που μόλις αντίκρυσα αυτό το πρωτοσέλιδο της εγκυρότατης "Εστίας", έμεινα ενεός για τουλάχιστον δέκα ολόκληρα λεπτά της ώρας: ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ; Ή ΜΗΠΩΣ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΤΥΦΛΩΣΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ Ο ΥΨΙΣΤΟΣ; Όχι τίποτ' άλλο, αλλά γιατί οι πάντες ξέρουν ότι "μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι"! Διαβάζουμε από το ρεπορτάζ της "Εστίας": ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ περιορισμούς της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης μπορεί να προσανατολίζεται το Υπουργείο Δικαιοσύνης; Μπορεί να στοχοποιείται και ελευθερία θρησκευτικής εκφράσεως; Πράγματι ανησυχητικά στοιχεία οι αποκαλύψεις έγκυρου συνταγματολόγου κ. Νίκου Αλιβιζάτου. Ο ομότιμος καθηγητής Νομικής του ΕΚΠΑ αποκαλύπτει ότι η Κυβέρνηση με τις μεθοδοδεύσεις της στη Βουλή, με μία επικίνδυνη και αντισυνταγματική εκτροπή επεξεργάζεται σχέδια περιορισμού της ελευθερίας του λόγου, όπως φαίνεται να επιδιώκει ο κ. Φλωρίδης. Σε μία αποστροφή του άρθρου του ο κ. Αλιβιζάτος αναφέρει: «Κάποια νομοσχέδια, η άλλου, που κυκλοφορούν τελευταία, όπως αυτό που επιχειρεί να στοχοποιήσει Ορθοδόξους χρήστες του διαδικτύου αναφορικά με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, η που απειλεί με κλείσιμο εφημερίδες, όσες από αμέλεια φιλοξενούν κείμενα εκπροσωπικών στόχων εκτροπής του πολιτεύματος, η απλώς παραπληροφόρησης… Επιχειρήσεις, αυτού του ΝΟΚ και τα αντίστοιχα ερμαφρόδιτα μοντέλα» ⸻ Στο ίδιο άρθρο μάλιστα επισήμανε ότι η «εχθροπάθεια» και η αλαζονεία του χάρου που χαρακτηρίζει την στάση του κ. Φλωρίδη. Γράφει ο κ. Αλιβιζάτος: «Όσο για την αλαζονεία, δεν μπορεί να μη σταθή κανείς στην εχθροπάθεια της οποίας εκτρέφονται τον τελευταίο καιρό οι αγορεύσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης στη Βουλή και εκτός αυτής. Είναι έντονη, ο κ. Γιώργος Φλωρίδης, ενίοτε με απρόκλητες προσωπικές επιθέσεις, έναντι όσων έχουν διαφορετικές απόψεις από τη δική του, με τον πλέον απαξιωτικό τρόπο, χωρίς να δείχνει ίχνος αντίληψης για την ύπαρξη μιάς εκάστης βελτιώσεως.» Είναι αδιανόητο, ο Υπουργός Δικαιοσύνης μιάς σύγχρονης ευρωπαικής χώρας να επεξεργάζεται νομοθετικά μέτρα για το κλείσιμο εφημερίδων, έστω και ύστερα από καταδίκες. Πολλά ερωτήματα προκαλεί ωστόσο και η απαίτηση όπως Ορθόδοξοι χρήστες του διαδικτύου να δηλώνουν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. “Η άσκηση της θρησκευτικής εκφράσεως στην ιδιωτική και δημόσια ζωή, περιλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, δεν μπορεί να περιορίζεται, όπως δεν μπορεί να περιορίζεται και η ίδια αυτή η ύπαρξη μιάς εκκλησίας”. Τελικά τι θα μπορούσε να είναι όλο αυτό το ζήτημα; Σχέδιο φίμωσης ή πρόβα εκτροπής; Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αν δεν γνώριζα σε βάθος την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Κτήνος και το Μαξίμου ολόκληρου, θα έλεγα πως πρόκειται για...προβοκάτσια και μάλιστα προερχόμενη από...ξένους δάκτυλους! Όχι ότι θα με χάλαγε αυτό, αλλά αλλιώς δεν θα μπορούσα να το εξηγήσω, επειδή...δε βγάζει νόημα! Σε μια εποχή όπου η κυβέρνηση του Κτήνους, δείχνει να χάνει το έρεισμα ακόμη και των πιο πιστών της ψηφοφόρων, με τα σκάνδαλα να ξεσπούν το ένα μετά το άλλο , αυτή η αποκάλυψη-βόμβα από τον ομότιμο καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Νίκο Αλιβιζάτο μοιάζει περισσότερο με τσουνάμι σε ήδη φουρτουνιασμένα νερά : Προωθείται, όπως καταγγέλλει, νομοσχέδιο που στοχεύει στον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και της θρησκευτικής έκφρασης, απειλώντας ακόμη και με λουκέτα σε εφημερίδες και ποινικές διώξεις σε Ορθοδόξους χρήστες του διαδικτύου! Απίστευτο! Και η πληροφορία δεν προέρχεται από κάποιο παραπολιτικό κουτσομπολιό ή διαδικτυακή καταγγελία αμφίβολης αξιοπιστίας. Προέρχεται ίσως από την πλέον έγκυρη εφημερίδα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα: Την "Εστία" του Μανώλη του Κωττάκη! Και τα στοιχεία αυτά τα καταθέτει γραπτώς όχι μόνο ο πιο γνωστός συνταγματολόγος της χώρας, αλλά και...δεξί χέρι και νομικός σύμβουλος σε θέματα συνταγματολογίας, Νίκος Αλεβιζάτος! Τα Ύστερα του Κόσμου δηλαδή! Ο Αλιβιζάτος μ' άλλα λόγια, μιλά για προετοιμασία μέτρων « που απειλούν με κλείσιμο εφημερίδες » και « στοχοποιούν Ορθοδόξους χρήστες για τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις ». Χριστός και Παναγιά! Η αποκάλυψη, αν επιβεβαιωθεί στην πράξη, δεν αποτελεί απλώς ολίσθημα. Αν ισχύει όντως, πρόκειται περί τεκμηρίου προμελετημένης αυταρχικής εκτροπής ! Και έρχεται να συμπληρώσει το παζλ μιας κυβέρνησης που εδώ και καιρό δεν κυβερνά, αλλά απλώς διαχειρίζεται το τέλος της! Φόβος, πανικός ή ελεγχόμενο χάος; Το ερώτημα που γεννάται λοιπόν είναι αυτονόητο: Είναι τόσο πανικόβλητοι στο Μαξίμου; Ή μήπως πίσω από την απόπειρα περιορισμού της έκφρασης κρύβεται ένα σχέδιο πολύ πιο σκοτεινό; Αν ο Φλωρίδης κινείται πράγματι προς αυτήν την κατεύθυνση , τότε βρισκόμαστε ενώπιον ενός δημοκρατικού αδιεξόδου ! Διότι ένα τέτοιο νομοθέτημα προσβάλλει κατάφωρα τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., ειδικά τα άρθρα που κατοχυρώνουν την ελευθερία της γνώμης, της πληροφορίας και της θρησκευτικής πίστης. Πρόκειται για μια θεσμική αυτοχειρία! Και σε αυτό το σημείο αρχίζει η πραγματική ανησυχία: Τί ελπίζει να πετύχει ο Μητσοτάκης με κάτι τόσο προκλητικό και δυνητικά εκρηκτικό; Αν περάσει το νομοσχέδιο, έχει απέναντί του σύσσωμη την αντιπολίτευση, την Εκκλησία, τα συνταγματικά δικαστήρια και ίσως και την ίδια την Ευρώπη. Αν δεν περάσει, έχει ήδη αποκαλυφθεί η πρόθεση περιορισμού της ελευθερίας και η κυβέρνηση χάνει κι άλλο από το μισογκρεμισμένο ηθικό της κύρος. Μήπως όμως αυτή είναι η επιδίωξη; Μήπως πρόκειται για την παγίδα της αστάθειας, η οποία μπορεί να αποτελέσει και την τελευταία ευκαιρία Μητσοτάκη; Αν αποδεχτούμε το σενάριο ότι στο Μαξίμου γνωρίζουν πως το τέλος πλησιάζει, τότε ένα ελεγχόμενο χάος ίσως είναι το μόνο σωσίβιο για τη διατήρηση της εξουσίας . Πόλωση, αποσταθεροποίηση, ίσως και μεθοδευμένος «ξεσηκωμός» των πολιτών , πράγμα που θα επιτρέψει την εφαρμογή κατασταλτικών μέτρων τύπου «έκτακτης ανάγκης», τη νομιμοποίηση ψηφιακού ελέγχου στο όνομα της «τάξης» και της «προστασίας της δημοκρατίας» και το σημαντικότερο; Τη διατήρηση της πολιτικής κυριαρχίας Μητσοτάκη με το πρόσχημα ότι μόνο ο ίδιος μπορεί να εγγυηθεί τη «σταθερότητα»! Το Κτήνος γνωρίζει ότι σε ελεύθερες, ομαλές εκλογές δεν έχει πια πιθανότητες επιβίωσης. Αντί λοιπόν να παραδώσει τα όπλα, ίσως ποντάρει σε μια μεθοδευμένη εθνική αναταραχή. Το υπονόησε άλλως τε και στο κείμενο του "Η Μεγάλη πορεία προς τη Πτώση" ο Μανώλης ο Κωττάκης, που δημοσιεύσαμε πριν λίγες ώρες Δεν θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που μια κυβέρνηση προκαλεί συνειδητά κρίση, για να εμφανιστεί αμέσως μετά ως σωτήρας από το χάος που η ίδια γέννησε. Από τις «πλατφόρμες», στην πλατφόρμα της εκτροπής Το νομοσχέδιο Φλωρίδη που καταγγέλλει ο Αλιβιζάτος, εφ' όσον υλοποιηθεί, συνιστά απόπειρα συστημικής φίμωσης κάθε ενοχλητικής φωνής . Όχι μόνο των παραδοσιακών μέσων, αλλά κυρίως του απλού πολίτη, του Ορθόδοξου Έλληνα που διατυπώνει γνώμη στο διαδίκτυο, σε βήματα που δεν ελέγχονται από τη λίστα Πέτσα. Από τον παρεμβατικό έλεγχο των εφημερίδων, μέχρι τη δημιουργία τεχνολογικών μηχανισμών που θα ανιχνεύουν και θα «μαρκάρουν» θρησκευτικές ή πατριωτικές απόψεις, η μετάβαση είναι γρήγορη, ύπουλη και μεθοδική . Και η σιωπή που επικρατεί στα περισσότερα ΜΜΕ –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων– είναι εξ' ίσου ανησυχητική. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το ερώτημα μετατίθεται από τον Μητσοτάκη προς την κοινωνία: Τι θα κάνουμε εμείς, ο λαός, όταν μας αφαιρούν το δικαίωμα να πιστεύουμε, να μιλάμε και να γράφουμε ελεύθερα; Αν ένα τέτοιο νομοσχέδιο φτάσει στη Βουλή, τότε είτε θα καταρρεύσει μαζί με την κυβέρνηση που το εισηγείται, είτε θα αποτελέσει το φιτίλι που θα ανάψει τη φωτιά μιας γενικευμένης κοινωνικής εξέγερσης. Ο Μητσοτάκης, αν το αποδεχθεί, τότε παίζει με τη φωτιά στην κυριολεξία. Δεν θα έχει μόνο ως αντίπαλο τον λαό, αλλά και την ίδια την ΕΕ, η οποία, εξ όσων μπορώ να συμπεράνω, μάλλον τον έχει ήδη πετάξει στα σκουπίδια. Και το πλέον δραματικό, η Ελλάδα θα βρεθεί για άλλη μια φορά στην κόψη του ξυραφιού . Ίσως, τελικά, να επιδιώκει αυτό ακριβώς: τη βύθιση της χώρας στο χάος, για να σωθεί πολιτικά από τον καταποντισμό που έρχεται. Αλλά η ιστορία έχει δείξει πως ό σοι προσπάθησαν να σώσουν τον εαυτό τους βυθίζοντας το Έθνος, τελικά χάθηκαν μαζί του... Πύρινος Λόγιος sergioschrys@outlook.com

Ήρθε η πολύ συγκεκριμένη περίπτωση της Καλλιόπης Σεμερτζίδου για να καταδείξει ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν και είναι χρυσωρυχείο – κι όχι εργαλείο στήριξης της παραγωγής... H Kαλλιόπη Σεμερτζίδου και ο...μέντορας της Άκουγε κανείς μέχρι πρότινος «ΟΠΕΚΕΠΕ» και σκεφτόταν «αγρότες, ενισχύσεις, χωράφια, ιδρώτας». Ε, λοιπόν, είναι η ώρα να τα ξεχάσουμε μια και καλή όλα αυτά. Ήρθε η πολύ συγκεκριμένη περίπτωση της Καλλιόπης Σεμερτζίδου για να καταδείξει ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν και είναι χρυσωρυχείο – κι όχι εργαλείο στήριξης της παραγωγής. Στέλεχος της Ν.Δ. με βαρύγδουπο ύφος, κομματικές περγαμηνές, δημόσιες σχέσεις, πολύ lifestyle, με πανάκριβη Φεράρι και… πολύ καλή σχέση με το «σύστημα». Όχι το γεωργικό – το κομματικό. Και -ω του θαύματος!- τι μάθαμε ξαφνικά; Ότι λάμβανε γενναίες επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τέτοιες, που ακόμα κι οι πραγματικοί παραγωγοί απορούσαν: «Πού είναι το χωράφι της; Στην κάμερα ή στο photoshop;» Από «μάχιμη» νεοδημοκράτισσα… «επιδοτούμενο φάντασμα» . Κι αφού, μετά τη δημοσιοποίηση των πρώτων στοιχείων, η προσπάθεια νομικού εκφοβισμού και σίγασης δεν πέτυχε, και οι φωνές για τις αδικίες στο σύστημα επιδοτήσεων φούντωσαν, με μια στροφή 180 μοιρών η Καλλιόπη υποχρεώθηκε σε παραίτηση από το κομματικό της πόστο. Το έβαλε στα πόδια, αφήνοντας πίσω της τη σιωπή και άπειρα ερωτήματα: τι επιδοτήσεις έπαιρνε; Με ποιο δικαίωμα και με ποια μέθοδο; Πώς εγκρίνονταν; Γιατί κανείς δεν μιλούσε, όσο ήταν «εντός γραμμής»; Και άλλα πολλά… Ο Κυριάκος Μητσοτάκης… δεν ήξερε. Πάλι. Και στο Μαξίμου έκαναν τους… Κινέζους. Παλιά, δοκιμασμένη (αλλά καμένη πλέον) συνταγή: «Δεν ξέρουμε τίποτα, δεν ελέγχουμε ποιος παίρνει τι, όλα λειτουργούν όπως πρέπει». Μέχρι που σκάει άλλο ένα θέμα. Και τότε, ξαφνικά, το πρόσωπο που πρωταγωνιστεί, εν προκειμένω η Καλλιόπη, μετατρέπεται σε «σαβούρα» που τρέχουν να την ξεφορτωθούν. Αλλά το ναυάγιο δεν αποφεύγεται. Ο καταποντισμός συνεχίζεται… Το μεγάλο ερώτημα: ήταν μόνο η Καλλιόπη; Όχι, βέβαια. Μετά τους Φραπέδες και τους Χασάπηδες, ήρθε όμως να συμβολίσει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το μοντέλο εξουσίας που αποθεώνει την επικοινωνία, την πίστη στο κόμμα και το πολιτικό styling. Η Καλλιόπη δεν είναι ένα απλό «παραστράτημα». Είναι το σύμβολο της παρηκμασμένης εποχής Μητσοτάκη: πολιτική με φωτογένεια, στελέχη χωρίς προσόντα κι ένα καθεστώς που μοιράζει λεφτά στους δικούς του, ενώ ο υπόλοιπος λαός μετρά ψίχουλα… Δεν πάει πολύς καιρός που ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης διαβεβαίωνε πως ο ΟΠΕΚΕΠΕ λειτουργεί ομαλά και ότι οι αγρότες θα πληρωθούν. Το έλεγε με εκείνο το γνωστό βλέμμα της τεχνοκρατικής ηρεμίας, μόνο που τα λεφτά δεν έφταναν και τα συστήματα κολλούσαν. Όχι τα πληροφοριακά – τα πολιτικά. Και το «πάρτι» των εκατοντάδων εκατομμυρίων για τους «γαλάζιους ημετέρους» μεγάλωνε… Τώρα που πιάνονται ο ένας μετά τον άλλον με το δάχτυλο στο μέλι, προσπαθούν να διαχειριστούν τα συντρίμμια. Κι η ελπίδα ότι, μετά το πραξικόπημα της περασμένης εβδομάδας, μαζί με τη Βουλή θα έκλεινε, έστω προσωρινά, και το θέμα, διαψεύδεται παταγωδώς. Στις εσωτερικές κυλιόμενες μετρήσεις, που δεν σταματούν, καταγράφεται ήδη κατά τους γνωρίζοντες νέα δυνατή σφαλιάρα για τη Ν.Δ…